Observationes de Elasmotherii eeliquiis. 5 
nec non in parte radicali fracturas varias offert. Molarem mandibularem ejusdem loci e 
flavicante brunnei coloris in facie anteriore et radice ex parte laesum iiivenimus. Niliilomi- 
nus tarnen molares dicti, charcoviensispraesertim, summam aetatem minime indicant. Massa 
terrea grisea, quae parti radicali molaris mandibularis saratoviensis adhaesit diluvialis videtur. 
In Universum constat ElasmotJierii reliquias hucusque rarissime (sexies vel septies) 
tantum esse détectas. Animalis specimina igitur verisimiliter rarissima fuisse videntur, 
multo rariora igitur quam BJdnocerotis ticJiorMni, nedum Elephantis mamontci. 
§. 3. 
Mandibulae mosquensis descriptio. 
(Tab. I et II.) 
Mandibulae mosquensis ElasmotJierii FiscJieri accuratior comparatio primo statim in- 
tuitu maximam cum BMnocerotum mandibula similitudinem manifestât, ita ut in Universum 
multo magis formara rhinocerotinam quam alius animalis mandibulae figuram exhibeat. E 
BMnocerotum specierum fossilium numéro Bhinocerotis ticJiorJdni et leptorhini Cuv. cui 
secundum meam opinionera adjungendus est pacliygncdhus Wagneri {Äblidl. cl. ЗІтсЫег 
Acad. Tliys. Cl. Bd. V. Taf. X. Fig. 3. 4), mandibula in Universum propius accessit ad man- 
dibulam ElasmotJierii quam alius speciei. Bhinoceros ticliorliinus symphj'seos forma quadrata, 
ramorum et partis anterioris adscendentis altitudine et directione satis retrorsa, nec non 
angulo truncato ElasmotJierio satis, appropinquatur. Bîiinocerotis leptorhini mandibula, cujus 
spécimen e Polonia missum ante oculos habemus, symphysi brevi (omnino adhuc breviore 
quam in Elasmotlierio) crassa, ramis altis et tumidis, nec non angulo brevissimo de Elas- 
motherio monet. E BMnocerotum viventium numéro BJiirocerotcs africani cum ticJwrJdno et 
leptorMno, ob incisivos deciduos, deiude vero etiam Bhinoceros simus (Blainv. Ostéogr. Bhi- 
noc. Pl. IV et Duvernoy Archiv d. Mm. T. VII. Pl. IL fig. 4 a) marginis inferioris cur- 
vatura et anguli ratione ad Elasmotheria accedunt. Elasmotherii Symphysis ceterum figura 
et crassitie medium fere teuet inter Bhinocerotis tichorhini et leptorhini seu pachygnathi par- 
tem analogam, etiamsi in Universum Symphysis leptorhini crassitie et brevitate ei affinior fuisse 
videatur. 
Nihilominus tamen Elasmotherii mandibula a rhinocerotina variis distinguitur notis. 
Bami ejus raagis elongati multo fortius quam in BMnocerotihis distant (cf. Tab. I. fig. 6, 
7 et 8) et in dimidio posteriore multo altiores, parte sua postrema vero cum parte adscen- 
dente mandibulae fortiter reclinati sunt, quare insimul fortius adscendunt. Dimidium an- 
terius ramorum facie externa fere planum, vix parum Impressum, et ob molares, quam in 
BMnocerotihus majores, crassius conspicitur. Sub molari secundo (tertio?) in mandibula 
mosquensipraesentium (primo), in faciei dictae medio, foramen maxillare satis magnum, fere 
1) De Bhinocerote leptorhino cf. Cuv. rech. ed. 8. III. 
23p. 85, 99, 136, 139—141. Ätl. PI. 47 fig. 7—9; Duver- 
noy Archiv d. Mus. T. VII. p. 97. 
