8 
J. F. Brandt, 
rugosam, altiorem quam in BJiinocerotibus praebet, et, ut supra jam notavimus, ramum antror- 
siim et deorsum propagatum eoque marginis inferioris emarginationem maiidibulae, auterio- 
rem, efficientem ostendit. Facies interna partis adscendentis fossam pterygoideam maximam, 
tetragonam, infra admodum rugosam, in spatio mandibulae, pone ultimum molarem obvie, 
incipientem, parte inferiore ia marginem mandibulae inferiorem propagatam, quare emargi- 
nationem ejus (mandibulae posteriorem, anteriore minus profundam) formantem possidet. 
Praeter fossam pterj'goideam alia subtriangularis, multo minor, sub processus coronoidei 
partis basalis posteriore dimidio, conspicitur, quae musculi temporalis partem postremam for- 
san excepit. Sub processus coronoidei vestigii anteriore parte, in fossae pterygoideae medio, 
sulcus oblongus 07085 longus, 0'"023 latus, raagnus. parte anteriore in foramen inframa- 
xillare, fere subsemilunare, mediocris magnitudinis, transiens, animadvertitur. — Processus 
condyloideus (Tab. I. fig. 3, 4 et Tab. II. fig. 1, 3) in Universum quidem pariter rhinocero- 
tini, nominsiüm BMnocerotis africani, formam exhibet, ambitu, nominatim latitudine et cras- 
sitie majore, altitudine minore, porro facie condyli articulari latiore, prope anguli interni 
processum torosiorem, magis asperum et sursum prominentem, postice praesertim, latius 
impressa, deinde fossa, faciem posteriorem processus dicti occupante (Tab. II, fig. 3 a), 
tetragono-rotundata, marginibus satis elevatis cincta, subobliqua, sed magis perpendiculari 
(articulationi cum processu pone foveam articularem ossis temporum ut in Rhinocerotum 
speciebus prominente aperte destinata) valde distinguitur. Processus deorsum et intror- 
sum curvati, magni, pone mandibulae partem articularem prominentis, figuram, in ЛМпосе- 
rotum speciebus variis figura variabilem, exactius describere non possum, quum supra basin 
(ib. b, b) defractus et deperditus sit; e fracturae ejus ratione tamen concluderem quoad 
directionem Bhinocerotis africani similem, sed crassiorem et angulo interno magis tubercu- 
losum fuisse. — Processum coronoideum mandibula mosquensis (Tab. I. fig. 1 et 2) quidem re 
Vera non ostendit, sed eo ipso loco (punctis indicato), quo processum dictum in RMnocero- 
tihiis videmus, area longitudinalis, aspera, 0"120 longitudinem praebens, aperte fractura 
exorta, conspicitur. Areae situs et figura re vera talis ist, qualem Bhinocerotis cujusdam 
mandibula ostenderet, cujus processus coronoideus ima basi fractus et remotus esset. 
Recte igitur contra Fisclierum, Elasmotherio processum coronoideum abdicantem, jam 
conjecit Cuvierus (Beck. s. l. oss. foss. 8. III. p. 188) processum coronoideum in Elas- 
motherio vix defuisse. Partem descriptam, laesam, accuratius considerans equidem putarem, 
processum coronoideum mandibulae magnitudini satis conformem, parte sua basali vix bre- 
viorem quam in Bhinocerotibus, parte basali posteriore tamen, forsan ut in Elephantis, 
paulo tenuiorem quam in Bhinocerote tichorhino fuisse. De altitudine et figura ejus hucusque 
dici non posse per se patet. 
Giebelius (Die Säugethiere S.210) opinionem emisit, mandibulam descriptam, quum 
dentes quatuor! (diccre voluit très) tantum possideat, forsan junioris speciminis fuisse. Pri- 
raum quidem tota ejus moles et structura, nominatim variae ejus tuberositates, specimini 
juvenili haud conveniunt. Deinde dentium valde evolutorum ad mandibulae parietem infe- 
