12 
J. F. В EANDT, 
sime, sed tenere sulcatae et striatae et eminentiis caemeiiti parvis verrucosae conspi- 
ciimtiir. 
Facies externa sulco plus minusve profundo exarata, pone sulcum vero eminentia plus 
minusve insigni, cristae simili, munita est. Facies interna sulcos plures, parum profundes et 
imum reliquis profundiorem osteudit. Anteriorem faciem satis tetragonam, sed subcur- 
vatam et oblique introrsnm spectantem conspicimus. Posterior faciès maxima ex parte 
crista insigni repraesentari tantum videtur. Corona utriusqiie molarium maxillarium nostro- 
rum plus minusve defracta quidem cernitur, e dente Keyserlingiano (Tab. II. fig. 4, 5) 
coronam (ib. fig. 5) completiorem praebente, tamen concludere licet eam formam fere rhom- 
boidalem offerre et inde a parte anteriore ad posteriorem 0"'083, inde a latere dextro ad 
sinistrum 0™055 diametrum exhibere. Pone medium coronarum, usu defricatarum, fossapro- 
fundissima observatur, in fossam minus profundam, oblongam, sursum et antrorsum conti- 
nuata. In lateribus coronae fossae duae aliae parum profundae, oblongae occurrunt. Sub- 
stantiae vitreae taenias angustissimas (Tab. IL fig. 5 et 8) admodum flexuosas et plicatas 
ternas vidi, quarum una externa e facie posteriore, aliae vero (media et externa) e latere 
interne dentis oriuntur. Posterior et media inde a coronae facie posteriore ad anteriorem 
ejus extenduntur et, in anteriore coronae parte confluentes, ansam majorem, anteriore parte 
oblongam, posteriore vero taenias distantes praebentem constituunt. Pars ansae oblonga 
in coronae medio, taeniarum partes distantes ejus vero (quae juxta eminentiae oblongae 
posteriorem partem et in externe et interne coronae dimidio plicam magnam formant) in 
lateribus ejus conspiciuntur. Praeter ansam magnam modo descriptam, in dentis limbo in- 
terne ansa parva in limbum anteriorem propagata invenitur. Dens molaris maxillaris igitur 
a raandibulari ipsi congrue valde distinguitur, 
§. 6. 
Molarium mandibulae descriptio. 
(Tab. III et IV, fig. 1—4.) 
Quantum e molaris maxillaris ultimi modo descripticum mandibularibus comparatione, 
colligere poteram, molares maxillares ElasmotJierii a mandibularibus satis, minus tameii 
quam in RJdnocerotïbiis, differebant. Mandibulares Elasmotheriorimi non solum (ut in aliis 
multungulis) minores, nominatira angustiores, faciebus externis magis glabri, coronis plus 
minusve oblongo-tetragonis, angustioribus et substantiae vitreae taeniis seu ansis in coronam 
e facie interna ejus tantum intrantibus, magis transversis munitis, distingui posse videntur. 
In mandibula ceterum molares inde ab anteriore ad penultimum magnitudine gradatim au- 
gentur, ita ut penultimus omnium maximus, ultimus vero penultimo paulo miner invenia- 
tur. Quodad dentium numerum attinet, in memoriam revocandum esse videtur, mandibulam 
mosquensem, praeter dentés très firmiter ei insertos (secundum tertium et ultimum) alveolos 
duos distinctes possidere, quorum unus (Tab. I, fig. 3 b) ante molarem secundum mandibulae 
