20 
J. F. Brandt, 
tichorhino aliisque speciebus, sed etiam latiorem postularunt. Re vera etiam mandibulae 
mosqiiensis dimidium (Tab. I. fig. 6) non solum symphysi latiore gaudet, sed etiam, ut e 
symphyseosetramieju? directione erit concludendum, ramos fortius quam in üMnocerotibus 
(Tab. I, fig. 7, 8) divergentes, quare cranii anterioris partis majorem latitudinem aperto 
indicantes, possidisse videtur. Elasmotheni cranii pars posterior seu cerebralis, quoad lati- 
tudinem majorem verisimiliter anteriori vix cessit. Quae quum ita sint, in Universum e man- 
dibulae ratione conjici posse videtur, ut supra jam indicavimus, Elasmotlicrii cranium, 
rliinocerotiui typum generalem praebentem, altiorem et latiorem, vix tarnen paulo longio- 
rem quam in Rhinocerote ücliorliino fuisse et praeterea mandibulae exemplo affinitates haud 
spernendas speciales et cum Bhinocerote ticJiorJdno atque leptorhino et cum Bhinocerotibus 
africanis, nominatim cum simo, verisimiliter obtulisse. 
Videamus nunc, num pars cranii cerebralis collectionis pristinae Gallii in Museo parisino 
deposita, a Kaupio Elasmotherio, a Duvernoyo vero generi peculiari (Stereoceros) ad- 
scripta aut huic generi novo, aut multo majore verisimilitudinis specie cum Kaupio Elas- 
motherio tribui possit? 
Pars cranii cerebralis, modo commemorata (Tab, V. fig. 1, 2, 3) quam ipse Parisiis 
III. d'Arcliiac beuevolentia accuratius inspicere et cum mandibulae Elasmotheni gypsea 
imagine comparare potui, satis intégra est. Os enim sphenoideum, os occipitis cum con- 
dylis, ossa temporuui, ossa bregmatis et ossium frontis partem posteriorem cum Iiis con- 
fluxam offert et cavitatem cerebralem continet. Ex ossis frontis medio processus seu emi- 
nentiae sursum directae, olim, ut videtur, cornigerae, pars posterior assurgit. Sub ossium 
frontis limbo fracto cellulae frontales, ethmoidales et sphenoidales largae conspiciuntur. 
In Universum quidem fragmentum cranii figurae typum in Bhinocerotibus obvium di- 
stinctissime ostendit, variis tarnen cliaracteribus , fusius infra proponendis, a Bhinocerotum 
omnium hucusque cognitarum specierum cranio omnino ita diflert, ut aptius generi pecu- 
liari Bhinocerotibus affini adscribi possit. Pars cranii fragment! superior (fig. 1), praeter 
latitudinem majorem et longitudinem minorem, medium quodammodo tenet inter Bhinoce- 
rotem tichorhinum et simum, Bhinocerotis simi tamen praesertim etiam marginis lambdoidei 
excisura, similior apparet. In cranii fragmento omnino praeterea fossae temporales versus 
cranii medium minus adscendentes latiores et breviores, cum ossibus bregmatis et fron- 
talibus pariter latioribus quam in Bhinocerotibus inveniuntur. 
Facies lateralis (fig. 3) cranii fragmenti figura generali magis de Bhinocerote simo, quam 
de tichorhino monet, sed a parte analoga harum et aliarum Bhinocerotum generis specierum 
valde recedit. Differt nominatim parte occipitali subito magis elevata et vertebrali antice 
valde praecipite, porro parte frontali processus arcuati seu eminentiae(osseae) forma elevata 
et parte vertebrali cranii pone ipsum processum ad marginem lambdoideum usque profunde 
emarginata. Partis frontalis processus dictus (seu eminentia) osseus, cristae haud dissimilis 
(cujus posterior pars tantum in fragmento cranii antice fracto restitit), asper, foraminibus 
vascularibus numerosis perforatus , antice , ubi fractus , foveis pluribus (cellularum , ut 
