30 
J. F. Beandt, 
ipsis respondentibus minus quam in Bhinocerotibus discrepasse videantur. Molares muxil- 
lares ElasmotJieriorum raandibiilaribus fuisse dissimiles non solum e comparatioue molarium 
mandibulae mosquensis cum molari maxillari Keyserlingiano, sed ex eo quoque probatur, 
quod dentium e gubernio saratoviensi missorum unus maxillarium, alter vero mandibula- 
rium ultimum repraesentat. Elasmotlieriorum species duae igitur, quarum una (El. Keyser- 
lingii) molaris maxillaris, altera vero {El. Fischeri) molarium mandibularium notis nititur 
cura Fischero minime erunt admittendae. Objici posset huic assertioni a naturae scruta- 
toribus species suas rainoris momenti notis fundantibus, molarem mandibularem ultimum 
in gubernio saratoviensi repertum (cf. Tab. III. fig. 1 1 ; Tab. IV. fig. 2, 3, 4) notis qui- 
busdam, supra allatis ab ultimo mandibulari (Tab. III. fig. 6) mandibulae mosquensis (iJ/as- 
motherio Fisclieri) differre, porro modo dictum molarem mandibularem saratoviensem cum 
molari maxillari (Tab. II. fig. 6, 7, 8) molari, quo fundatum est Elasmotherium Keyser- 
Ihigii (Tab. II. fig. 4 et 5), identico eodem loco detectum fuisse, ita ut dens uterque sara- 
toviensis (i.e. et maxillaris et mandibulsiris) Elas7notherioKeyserlingiiviYidicari y osset^Elas- 
motherii Keyserlingii et Fisclieri differentias igitur e molari mandibulari ultimo, nec non e 
magnitudine, Elasmotherii Keyserlingii secundum Fischerum, majore, derivari posse. Mo- 
nendum tarnen est dilferentias inter molarem ultimum mandibulae mosquensis et mandibu- 
larem ultimum saratoviensem Musei Academiae obvias, supra notatas, minoris esse mo- 
menti, ita ut commode pro structurae varietatibns haberi possint, ut re vera statuimus. 
Deinde dentes saratovienses colore et conservationis statu diversi, verisimiliter non uno 
eodemque loco reperti, vix ad unum idemque spécimen spectant. 
Quod autem ad raagnitudinis differentiam speciebus sie dictis a Fischero vindicatam 
attinet, observaudum erit, molarem maxillarein ultimum, a Keyserlingio descriptum, 
accuratius cum molari ultimo mandibulae mosquensis a me comparatum, magnitudinis dif- 
ferentiam re vera obtulisse. Dentis maxillaris Keyserlingiani corona enim a margine ante- 
riore ad posteriorem dimensa 0"'080 diametrum praebens mandibularis mosquensis coronam 
eodem modo dimensam, CTG 70 diametruni possidentem, O'^'OIO diametro, irao adeo summa 
ejus latitudo (0*^050 aequalis) summam mandibularis mosquensis latitudinem (0",'035 aequa- 
lem) diametro 0T015 majore superat. Notandum autem erit modo allatas magnitudinis dif- 
ferentias ex eo derivari posse, quod molares raaxillares Elasmotlieriorum^ ut in lihinocero- 
tibus, ipsis affinibus, nec non ut in Elcpliantis, mandibulares magnitudine, praesertim lati- 
tudine vincant. In Bhinocerotibus nominatim molares maxillares mandibuiaribus — .] sunt 
latiores. Ex parte vero etiam dictae differentiae variationibus vel aetati singulorum indi- 
viduorum forsan adscribi possent. Observandum praeterea videtur molarem maxillarem 
saratoviensem Keyserlingiano paulo minorem, mandibularem saratoviensem vero mandibu- 
lari mosquensi satis aequalem esse, ita ut molares ?,&га,іо\іеп5е^ Elasmotherium Keyserlingii 
pariter haud fulciant. Quum autem dens penultimus (Tab. III. fig, 7) et ultimus (ib. fig. 3 
et 6) mandibulae mosquensis a penultimo charcoviensi (Tab. III. fig. 8, 9 et 10) et ultimo 
saratoviensi (Tab. III. fig, 11) coronae ansis plicatis quodammodo différant, specierum 
