56 
J. F. Brandt, 
Processus obliqims posterior obtuse tri angularis , breviusculus , sulco parum distincto 
supra munitus est. 
Processus spinosus superior corporis longitudinem altitudine sua aequans directione per- 
pendiculari, porro margine anteriore et posteriore satis rectis, nec non margine superiore 
rotundato, postice haud angulato, a parte analoga vertebrarum dorsalium et lumbalium 
distinguitur. 
Halicore vertebrae sacralis corpore infra crista obtusa instructo, porro arcu, ut in 
lumbalibus, satis triangulari, compresso, postice vix emarginato, processuque obliquo ante- 
riore a corpore remotiore, posteriore vero minutissimo, apiculum cum caudae vertebrae 
prima vix articulatum referente, deinde processu transverso tetragono, elongato, piano, 
satis recto, angustiore, processu spinoso denique fortiter retrorsum reclinato a Rhytina 
satis differt. 
In Manato nostro, cui pelvis deest, vertebra sacralis, si, quae Blainvillius de pelvis 
insertione retulit (cf. supra p. 44), vera sunt, quam caudalis primae nomine designavimus 
vertebra repraesentari videtur. Talis ossium pelvis insertio, a parvo vertebrarum lumba- 
lium (duorum) numéro forsan derivanda, quam, Halicores et Rhytinae pelvis rationem respi- 
cientes, anomalam quodammodo dicere possimus, eo magis admittenda forsan videtur, quum 
Costa prima Manatorum vertebrae colli septimae et sextae corpori affixa pariter insertionem 
aliis Streniis alienam ostendat, ita ut Manati truncus et in coUum et in caudam propagetur. 
§ 6. De vertebris caudalibus. 
Partem caudalem columnae spinalis ab illa vertebra incipere, cui processus spinosus 
inferior primus seu anterior est insertus, supra (p. 44 sqq.) jam demonstravimus. Hancce 
partem in sceleto nostro e vertebris 27 compositam fuisse, etiamsi vertebra 10, 19, 21, 
23 et 25 ei desint, primum quidem e vertebrarum, quae exstant, mutua relatione, nomi- 
natim quoque vertebrae penultimae et ultimae praesentia, deinde e numéro earum gene- 
rali (60) Rhytinae a Stellero vindicato, ex analoga denique caudae sceleti Halicores com- 
positione supra jam iudicata, serius fusius eruenda, concludere possumus. Nihilominus 
tarnen haud contenderem, vertebras caudales 60 in Rhytinae speciminibus omnibus adfuisse, 
quum in Halicores et Manati sceleto quoque (cf. Symbol. Sirenolog. P, /, p. 95 nota et Stan- 
nius /. /. p. 8) numerus earum variare videatur. 
Rhytinae sceleti nostri pars caudalis a sacrali distinctius quam in Manato, imo adeo 
magis quam in Halicore sejungitur. In Rhytina nostra enim processuum spinosorum superio- 
rum caudalium anteriores, cum lumbalibus et sacrali comparati contra typum in aliis Sire- 
niis obvium, ubi gradatim decrescunt, magnitudine, nominatim altitudine, subito ita deminuti 
apparent, ut processuum dictorum caudalium primus vix f tantum longitudinis processus 
spinosi vertebrae sacralis ostendat. — Pars caudalis ceterum in Universum a sacrali et 
lumbali variis notis, maxima ex parte omnino in aliis Sireniis obviis, satis differt. Primum 
quidem corpora vertebrarum ejus lateribus sunt fortius impressa, et infra eminentia tetra- 
