66 
J. F. Brandt, 
ab his superentur. — Costarum quinque anteriores Rhytinae sequentibus fortius arcuatae 
et apicibus autrorsum et introrsum versus sternum curvatae apparent, ita quidem ut thorax 
(Tab. IV. fig. 1) parte anteriore cordatus, ob costarum latitudinem majorem earumque bre- 
vitatem, humilior et angustior quam in aliis Sireniis conspiciatur. Costarum dictarum deinde 
1, 2, 3 et 4-tae facies superior distinctissirae , quintae autem minus distincte antrorsum 
directa observatur. Inde a 6 ad 14 costae antecedentibus magis extrorsum, apicali parte 
vero sensu satis recto deorsum et minus introrsum curvantur, ita ut facies eorum superior 
sit exterior. Reliquae costae pariter quidem extrorsum et deorsum, insimul vero, ex parte, 
etiam facie superiore et sursum et retrorsum diriguntur, tali ratione, ut costae parte infe- 
riore satis perpendiculares sint. Ab octava ad 14 costae deinde parte superiore arcu con- 
vexo tali modo adscendunt, ut non solum reliquis sursum magis promineant, sed plurium, 
nominatim 9, 10, 11, 12 et 13, convexitates fere in uno eodemque piano cum processuura 
spinosorum superiorum apicibus sitae esse videantur, etiamsi processus .spinosi ipsas Sem- 
per paulisper supereut. Costarum 15, 16, 17, 18, 19 minus quidem modo nominatis, ma- 
gis tamen antecedentibus supra prominent. Quare Rhytinae sceleti pars anterior paulo hu- 
milior quam in aliis Sireniis, dorsi media pars vero lateribus admodum convexa, inter latera 
(in medio) vero depressa fuit. Borsum igitur partibus moUibus obtectum omnino quodam- 
modo sulco centrali exaratum esse potuit, qualem revera descripsit Stellerus et in Rhy- 
tinae figura manca Zoographiae Pallasii indicatum videmus. 
Quoad mutuam distantiam, costae Rhxjtinae, ob corporum vertebrarum brevitatem in- 
tervallis paulo minoribus disjunguntur quam in Manatis, corpora vertebrarum longiora prae- 
bentibus; multo magis tamen invicem appropinquatae inveniuntur costis angustioribus 
Halicores. 
Imo adeo quoad osseae substantiae, eburneae massae similis, densitatem, cavitatibus 
expertem, in sectionibus superficiem politam praebentem, Rhijtina reliquis Sireniis antecellere 
videtur. 
Crassitie Rhytinarum costae reliquorum Sireniornm partes analogas in Universum longe 
vincunt. Tertia ad septimam omnium crassissimae apparent. Octava ad 18, antecedentibus 
fortius complanatae, tenuiores quidem, sed nihilominus admodum crassae conspiciuntur. 
Décima octava et undevicesima partem inferiorem (angustiorem) crassam manifestant. 
Ponderis magnitudine insigni, a compagis osseae densitate derivanda, Rhytinae costae 
pari modo reliquorum Sireniornm costas longe superant. Costarum septima Rhytinae 
9443,43 Grammes, eadem costa Manati 261,28 Grammes, Halicores vero 125,44 Grammes 
obtulit. Qua de causa, Manati et Halicores sceletis ad Rhytinae molem redactis, costas ejus 
manatinis 11-es, halicorinis vero 20— 21 -es circiter ponderosiores inveniremus. 
Quum Rhytinae sceletum, ut videtur, in terra sit inventum, ex eo conjici posset costarum 
pondus naturale particulis terreis calcareis, vel fluoreis vel siliceis additis, ut in ossibus 
animalium fossilium, auctum esse. Quam quidem conjecturam réfutant observationes che- 
micae, quas Goebelio, cui costae Rhytinae frustulum commendaveram , instituere placuit 
