20 
J. F. Brandt, 
ossa nasi appellavit, in craniorum adultorum uno accuratius observata secundum formara et 
situm describit et Cetaceorum genuiiiorum, nec non avium ossium nasalium sejunctorum 
rationem in memoriam revocans ad Cuvieri sententiam accedit. 
In craniorum Musei nostri uno ossicula nasalia in fovea ossis frontis et ethmoidei 
reposita, amygdalis quoad formam quodammodo similia, pariter observavi. Ossium nasa- 
lium vestigia contra in ossis frontis margine nasali obvia in Musei craniis ambobus frus- 
tra quaesivi. 
De Halicores ossibm nasalibus Rüppelius {Ueber den Dugong, p. 107) ait: «Die beiden 
Nasenknochen machen zusammen ein gleichseitiges Dreieck, das zwischen den Endspitzen 
der Intermaxillarknochen eingekeilt ist.» In craniis nostris ossa nasalia, qualia aRüppelio 
sunt descripta, indagare haud potui. Craniorum unura, margine nasali ossis frontis acumi- 
nato instructum (cf. Spicüeg. Sirenol. P. /, p. 140) ne vestigia quidem eorum obtulit. Alte- 
rum, marginem ossis frontis nasalem arcuatum possidens, anno praeterito cum sceleto ac- 
ceptum, ossicula quoad formam amygdalis parvis similia, subconvexa, glabra, facie inte- 
riore plana, superiore cristula obtusa, longitudinali, obsoleta munita ostendit magnitudine 
et figura inter se diversa (Tab. I, fig. 6cc). Dextrum enim (ib. c), 5'" longum, 3'" latum, 
minus sinistro formam fere ellipticam praebet. Sinistrum contra (ib. c), 6'" longum, 3|'" 
latum, fere rhomboidale est et parte sua inferiore, angustiore magis descendit. Ossiculorum 
singulum in fossula anguli externi marginis anterioris seu nasalis ossis frontis juxta apicem 
processus nasalis ossis intermaxillaris (ib. DD) observatur, et margine suo superiore in 
latere interno marginis nasalis ossis frontis, trianguli forma excisi, parum prominet, quoad 
situm igitur a rhyiineis in Universum haud recedit, imo adeo ossibus nasalibus Rhyiinae mo- 
dice evolutis (Tab. I, fig. 4c,' c') valde appropinquatur. 
In dissertatione nostra de Rhyiinae cranii fragmento conscripta ossa nasalia Rhytinae 
Manatorum ossiculis nasalibus esse comparanda fusius demonstravi eorumque unum icone 
(Tab. II, fig. 4i et ib. fig. 8) illustrandum curavi. Observationes meae tunc temporis vero 
unico ossis nasalis specimine tantum nitebantur. Qua de causa nunc quidem, quum ossium 
nasalium Rhyiinae formam et magnitudinem in variis craniis admodum variabiles invenerim, 
descriptionis supplementum erit proponendum. 
In Universum quidem os nasale singulum (Tab. I, fig. 3, 4, 5Ca,6, c,d) 3 — 4" longum 
formam triangulärem seu pyramidalem exhibet et parte anteriore superiore cristula tantum 
(fig. 3C,6c) vel appendice ad os frontis tendente (fig 4cV) imo adeo id antice cingente (fig. 5cc) 
munitur. — Pars posterior ejus (ib. fig. 3,5a) subconica, facie externa sulcata et aspera, 
basi processulo instructa (Tab. I, fig. dCa) in ossis frontis processus nasalis et laminae papy- 
raceae parietis externi fossa supra descripta ita reposita est, ut plus minusve libéra et mo- 
bilis sit. — Pars anterior subtetragona (ib. b, c) contra, posteriore latior et cum ea confluxa, 
inter faciem internam processus orbitalis ossis frontis (ib. et fig. 4^), deinde laminae papy- 
raceae partem anteriorem (ib. fig. 3BR) et processus nasalis ossis intermaxillaris apicem 
(ib. fig. 4:DD) Sita, ad hujus ossis apicis faciem inferiorem recipiendam tota fossa (ib. fig. Zd 
