14 
J. F. Brandt, 
Halicores tantum, non Manati quoque cum Rhytinae cranio comparare et laminam papyra- 
ceam completam nondum observare potui. Qua de causa nunc descriptionis illius supple- 
mentum et emendatio eo magis necessaria erunt, quum Rhytinae os ethmoideum, quoad 
labyrinthi structuram typum in Manatis, non in Ilalicore, obvium sequatur. 
Os ethmoideum Rhytinae maximum, crassissimum, anterioris cranii cavitatis parietis 
mediam partem componit, ita quidem, ut anterioris cranii parietis superior, nec non late- 
ralis superior pars ab osse frontis crassissimo, lateribus tamen attenuato, lateralis inferior 
ejus autem a processus ensiformis et alae magnae anteriore parte formetur. — Os ethmoi- 
deum a facie laterale exteriore consideratum (Tab. III, fig. 3) figuram fere rhomboidalem, 
sed satis irregulärem, exhibet. — Facies ossis ethmoidei externa (ib.), a lamina papyracea 
(a, a",a",'a"") formata, convexa et aspera, nec non sulcis et fossis excavata; interna (ib. fig. 4), 
pariter a lamina papyracea formata, excavata, glaberrima, et conchis munita foraminu- 
lisque perforata apparet. Faciès posterior^ a lamina cribrosa composita, fere ovalem formam 
praebet. — Anterior faciès apertura, septo (lamina perpendiculari) divisa, in narium cavitatis 
partem posteriorem hiante repraesentatur. — Margo ejus anterior truncatus brevis, supe- 
rior arcuatus, asper, reliquis marginibus longior, inferior curvatus, valde inaequalis, in 
parte anteriore excisuris binis munitus, posterior vero subarcuatus conspicitur. 
Lamina papyracea maxima (ib. fig. 3, 4 a, a',' a"' a""), crassissima in Universum considerata 
fornicem osseum, facie externa convexum, interna concavura, deorsum et introrsum arcua- 
tum et ad laminam perpendicularem usque propagatum, quare cavitatis narium partem su - 
periorem sejunctam, contra animalium terrestrium normam, formantem, exhibet. — Faciei 
ejus exterioris pars anterior et media ab osse frontis, posterior vero a laminae cribrosae 
parte anteriore fornicis instar (ib. 6, b', c) obtegitur. Lamina papyracea ceterum ab orbita 
valde remota est, quare ad orbitam claudendam haud confert, et in partem posteriorem, me- 
diam, inferiorem et anteriorem dividi potest. 
Pars posterior et media (ib. a" a"), anteriore multo majores et crassiores, invicem 
intime confluxae, massam in mediae aetatis craniis 4" longam, 3" altam offerunt. Faciès 
massae externa (Tab. III, fig. 3) tota a parte laterali seu temporali ossis frontis facie interna 
excavata obtecta, arcuata, convexa, fossulis, sulcis, foraminulisque variae figurae impressa 
et eminentiis aut cristulis majoribus vel minoribus asperrima invenitur. In medio faciei ex- 
ternae superioris dimidii anteriore parte fossam conicam (Tab. III, fig. 3/), in anteriorem 
laminae papyraceae partem propagatam, videmus ad ossis nasalis processus interni seu pos- 
terions apicis faciem inferiorem excipiendam. Sub fossa dicta cristae et fossae aliae longi- 
tudinales, minores adsunt ossis frontalis partis lateralis fossis et eminentiis excipiendis. 
Margo superior cristam arcuatam, asperam, subflexuosam sistit. — Faciès interna (ib. fig. 4) 
partis mediae et posterioris laminae papyraceae curvata, excavata et glaberrima, couchas 
plures infra fusius describendas emittit ^). 
1) Figura alieua et crassitie lamina papyracea habitum 1 mana, simiarum etc. compares. Nihilominus tamen partes 
admodum singularem praebet, praesertim si eam cum hti- | descriptae laminae papyraceae adjungi tantum possunt. 
