12 
J. F. Brandt, 
Facies cerebralis ossium bregmatis (Tab. II, fig. 3cc'), cranii cavitatis mediam partera for- 
mans, in anterioris dimidii lateribus fossis binis, anteriore majore, subrhomboidali et poste- 
riore profundiore, minore (ib. fig. 3c'), subovali, fere tota est impressa. Dimidium posterius 
eorum contra (ib. cc), lateribus exceptis, fossam maximam, unicam ostendit. 
§ 5. De osse iiiterpaiielali. 
Os interparietale prorsus evolutum et liberum numquam observavi. Vestigia ejus 
distincta vero mox in cranii facie externa, mox in interna ejus vel insimul in utraque inve- 
niuntur. In craniorum nostrorum uno in cranii cavitate ossiculum fere cordatum, subcon- 
vexum, antice breviter acuminatum, 8"' longum, 6 |'"latum, inter angulos posteriores supe- 
riores ossium bregmatis et squamam occipitalem (Tab. II, fig. 3d) reperitur. In alio cranio 
eodem loco os interparietale antice in acumen longius desinit et fere cordato- pyramidale 
10'" longum et 6'" latum apparet (Tab. II, fig. 10). In duobus aliis craniis in cavitate cranii 
ossiculum parvum, 3'" latum, 4|'" longum, subovatum tantum reperi. — Externa cranii 
facies ossis interparietalis vestigia distincta in tribus craniis obtulit. Quorum quidem duo 
os interparietale l" ad 1^'2"' longum, postice l" ad l!^3"' latum, trianguläre, lateribus paul- 
lisper emarginatum, antice vero valde acuminatum indicant (ib. fig, 8). In tertio cranio 
pars posterior lateribus quidem formam modo dictam subangulatam ostendit, anterior vero 
magis oblonga (subconica) et rotundata apparet (Tab. II, fig. 9). In quarto denique cranio 
(nostrorum maximo) ossis interparietalis vestigia externa distincta desunt, ita ut vestigia 
externa internis in Universum rariora esse videantur. — Os interparietale semper apertura 
vasculari simplici, majore vel binis, vel nonnullis majusculis vel minoribus est perforatum, 
quae quidem aperturae etiam in cranio ossis interparietalis vestigiis externis distinctis 
haud munito cernuntur. Ossa interparietalia in duo divisa, ut olim statui {Symb. Sirenol. 
P. I, p. 17, §3) non existunt; quod enim posterions nomine designavi non ad os interpa- 
rietale, sed ad squamam occipitalem est référendum et appendicem ejus haud constantem 
sistit. In Universum quidem accipiendum esse videtur, os interparietale Rhytinae in om- 
nibus craniis latitudine minore, sed longitudine majore et margine anteriore plus minusve 
fortiter acuminato a parte analoga, majore, semilunari vel oblonga, margine anteriore 
arcuata, vel recta, transversa, Manatorum differre. Quomodo Halicores os intermaxillare 
distinguatur, huc usque non constat. Cuvierus et Rüppelius de eo tacent. Quantum in 
craniis nostris indagare licuit, quoad formam magis Manatos revocare videtur, forsan tarnen 
marginem anteriorem apiculatum possidet. 
§ 6. De osse froulis. 
Ossa frontis (Tab. III, fig. 2e, e',e") a facie superiore considerata triangularia, antice 
latiora, in omnibus craniis a me observatis inter se suturae rectae, persistentis ope conjun- 
guntur. Quoad partis in cranii externa facie conspicuae magnitudinem reliquorum Sirenio- 
rum viventium frontis ossibus et longitudine et latitudine paulisper cedunt, nec non lineis 
