SyMBOLAE SlRKNOLOGICAE. 
11 
ambitu, praesertim posterioris ejus dimidii latitudine, paullisper vincunt. Media superioris 
faciei pars paullo angustior quam in Halicore est. Faciei superioris externae pars anterior 
in Rhytina prope marginem internum in cristam obtusam, humilem prominet, parte sua ex- 
terna autem impressa et subdeclivis apparet. Facies superior pro distantia vel vicinitate 
linearum seraicircularium latior vel angustior observatur. Posterius dimidium ejus tarnen, 
anteriore Semper latius, et satis planum vel subdepressum est, versus latera autem retror- 
sum sensim declinatur. — Facies lateralis seu temporalis pro linearum semicircularium, hu- 
milium, imo antice subevanidarum , semper plus minusve distantium, numquam (quantum 
observare licuit) in cristam invicem confluentium, positione, nominatim earum vicinitate vel 
distantia altior vel humilior animadvertitur. In craniorum nostrorum uno, ubi lineae semi- 
circulares sunt satis approximatae et dimidio suo anteriore narium aperturae externae late- 
ribus oppositae conspiciuntur, facies temporalis subconvexa et satis alta, nec non sensim 
valde declivis apparet. In craniis junioribus duobus, ubi lineae temporales satis distant, et 
narium aperturae externae laterum limbo externo sunt oppositae, facies lateralis seu pars 
temporalis ossium bregmatis, humilior et admodum declivis invenitur. In quarto cranio 
contra, ubi lineae elevatae temporales multo magis in cranii superiore facie sunt invicem 
approximatae, fossae temporales magis quam in aliis craniis sursum adscendunt, ita ut 
narium aperturae externae medio fere opponantur. — Pars anterior processus dentiformes, 
trianguläres duos exhibet, excisura triangulari sejunctos, quorum internus seu superior, 
longior, in cranii facie superiore conspicuus, cum ossis frontis superiore facie, inferior 
brevior autem cum ossis frontis parte laterali seu temporali et ala magna ossis sphenoidei 
valde sursum porrecta conjungitur. Qua de causa os bregmatis in Rhyiina partem lateralem 
longe breviorem quam in Manaiis et Halicoris possidet. — Margo anterior seu coronalis, ob 
processum supra dictum superiorem, trianguli formam exhibet. Margo superior (sagittalis), 
antice et medio rectus, parte posteriore vero extrorsum arcuatus et ibidem in limbo inte- 
riore ad os interparietale recipiendum truncatus est. Margo posterior crassissimus, reliquis 
brevior, ob ossis interparietalis anteriorem et mediam partem interpositam, satis arcuatam 
exhibet formam et cum marginis lambdoidei ossis occipitis superiore parte, excepta parte 
exteriore libéra, substantiae osseae interpositae ope prorsus confluit. Ob ossis interparie- 
talis, in Rhyiitm antice plus minusve angusti, figuram interstitium inter margines ossium 
bregmatis postice relictum longe angustius quam in Manaiis. invenitur. — Margo inferior seu 
temporalis flexuosam exhibet formam et posteriore dimidio praesertim denticulos, quoad 
formam irreguläres, possidet. Pars anterior ejus, parum arcuata, cum ala magna ossis 
sphenoidei sutura squamosa conjungitur. Partis mediae ejus anterius dimidium parum ar- 
cuatum pariter denticulis cum squamae temporaUs medio cohaeret; posterius dimidium 
vero, dentiura irregularium ope cum squamae temporalis posteriore parte conjunctum, sensu 
fere recto cum squamae dicta parte sursum ascendit. — Margo inferior ceterum pone me- 
dium in processum triangulärem, breviorem vel longiorem, deorsum spectantem, a squamae 
temporalis marginis superioris limbi superioris excisura receptum, prominet. 
