10 
J. F. Brandt, 
tumida) et Manati (tetragona, facie externa et interna tumidissima, marginem inferiorem 
rectum praebente) primo intuitu distinguitur. 
Ossicula aiiditus (Tab. II, fig. 13 — 16) situ externo et figura generali, nominatim stapede 
apertura magna centrali haud perforato, Sireniornm typ um referentia, quoad formam gene- 
ralem manatinis magis, quam halicorims appropinquantur. — Mallei (ib. fig. 14) corpus in 
Rhytina admodum tumidum, tumidius quam in Halicore '), facie superiore convexum, non de- 
pressum, ut in Manato latirostre invenitur. Processus mallei externus margine interno recto 
(non ut in Manatis arcuato), externo fortius arcuato (non subtruncato ut in Manatis), lati- 
tudine majore et facie externa magis plana a Manatis recedens margine externo angusto 
cum his convenit. HaKcores processus modo dictus angustior, acutior, utraque facie ira- 
pressus, margine externo lato, basi fortissime impresso munitus hisce notis a parte analoga 
Rhytinae et Manalorum dififert. Condylorum parvorum cum incude conjunctorum altiorum, 
basi impressorum posterior in Rhytina bilobus._ — Incus in Rhytina (ib. fig. 15) sublongior et 
validior, facie superiore et inferiore depressus, processu posteriore (stapedio) subbreviore 
quam in Halicore et Manato munitus videtur. — Siapedem in Halicore magis triangulärem, in 
Rhytinae (ib. fig. 16) et Manato magis oblonge- te tragouum, sed in Rhytina latiorem, magis 
compressum, marginibusque lateralibus tenuiorem, interdum tenuissimum videmus. Pes 
stapedis in Rhytina margine valde elevato, basi sulco profundo impresso, circumdatur. — 
Ossiculum Sylvii non indagare potiii. 
Ad cavitatis cerebralis internam faciem constituendam squamae ossis temporum et 
partis mastoideae limbus posterior interior tantum confert. Pars media et inferior enim 
faciei cerebralis ossis temporum squamae et partis mastoideae fossis illis supra commemo 
ratis (Tab. II, fig. 3), ad excipiendas partes descriptas partis petrosae destinatis, sunt exca- 
vatae; partis superioris squamae ossis temporum facies interna vero faciem externam ossis 
bregmatis ita obtegit, ut in cranii cavitate haud appareat. Partis petrosae pyramide (ib. 
fig. 3,4/"), in cranii cavitatem prominente, cavitatis cranii posterions dimidii latera satis 
angustantur, 
§ 4. De ossibus bregmatis seu parietalibus. 
Quum in cranii fragmento jam descripto ossa bregmatis non satis compléta sint, etiam 
horum ossium descriptio nova erit necessaria. Craniorum nostrorum completorum unum, 
quod mediae aetatis animalis fuit, excepta parte posteriore, alterum (animalis satis adulti) 
vero parte anteriore tantum ossa bregmatis in linea media adhuc disjuncta ostendit. Ter- 
tium contra mediae aetatis cranium suturam sagittalem completam offert. Sutura sagittalis 
igitur interdum in mediae aetatis animalibus adhuc observatur. 
Ossa bregmatis (Tab. III, fig. 2 6) in Universum quidem oblongo-tetragonam exhibent 
figuram et crassitiem insignem, praesertim in interna et posteriore parte praebent, nec non 
Manatorum ossa parietalia, quibus quoad figuram satis similia apparent, partis superioris 
1) De ossiculis auditus Halicoris cf. Hyrtl Gehörorgan Tab. V, fig. IL Blainville Osteogr. Gravigrades PI. IV. 
