2 
J. F. Brandt, 
tinae reliquiis a me observatas notare valuerim. Quae ex hisce disquisitionibus redundarunt 
facta quam maxime generalia ad Rhytinae sceletum cum Halicorarum et Manatorum compara- 
tum , nec non ad variorum Sireniorum structurae rationem et affinitates spectantia, 6 Sep- 
tembris die Academiae nostrae disputatione in scriptis ejus {Bullet, scient. T. IV, 1861, рад. 
304 — 30Ô) publicata brevissime indicavi. Qua de causa nunc quidem, quas de Rhytinae os- 
sium compagis qualitate cum aliorum Sireniorum, nec non Pachydermatum et Ceiaceorum non- 
nuUorum osteologicis proprietatibus comparata instituimus observationes novas, iconibus 
ad rem dilucidandam necessariis illustratas, nunc naturae scrutatorum judicio proponere 
tentamus, Commentationi nostrae Symbolarum fasciculi secundi nomen dedimus, quum obser- 
vationum prius editarum, quas eodem modo inscripsimus, continuationes et supplementa 
praebeat. Нас ratione, quae in partibus variis Rhytinae а Stellero ante plus centum annos 
et а me ipso triginta duorum annorum spatio observata vel collecta sunt, in unum corpus 
conjunguntur et historiam animalis, quantum tieri potuit, absolutam exhibent, naturae scru- 
tatorum usui accommodatam. 
UBER I. 
De Rhytinae aliorumque Sireiiioriim «^celeto, mandiicationis 
organisa et magnitudine. 
Caput I. 
Rhytinae cranii descriptio generalis. 
Integrum Rhytinae cranium mandibulae incumbens alium adspectum praebere débet 
quam cranii fragmentum antea a me in Symbolis Sirenologicis p. 9 descriptum, arcu zygoma- 
tico, osse temporum et mandibula carens. 
Cranium a facie superiore in circuitu consideratum (Tab. I, fig. 1) fere oblongo-coi^da- 
tum, parte posteriore latius, parte anteriore angustius et lateribus trianguli forma excisum 
diceres. Ab aliorum animalium craniis, Sireniorum reliquorum exceptis, Rhytinae cranium 
processibus orbitalibus ossis frontis crassissimis , longissimis, sejunctis, narium apertura 
externa maxima, subovata, ante ipsum cranii medium conspicua, a rostri apice valde re- 
mota, porro arcu zygomatico altissimo, maximo, os zygomaticum deorsum valde directum 
praebente, foramine infraorbitali magno juxta orbitam, parte posteriore prorsus apertam, 
et cum fossa temporali confluxam, obvio, parte rostrali denique maxima, ab ossibus incisi- 
vis latis, altissimis, compressis, triangularibus , supra cristatis, processibus nasalibus suis 
longissimis, fere cornuum bovinorum instar narium aperturae externae limbum totum exte- 
riorem constituentibus, praecipue formata, valde distinguitur. 
Facies cranii lateralis (Tab. I,fig. 2) partem cerebralem humilem, postice i. e. ante squa- 
mum occipitalem cum ea ipsa retrorsum parum declivem, supra subplanam, inde a medio 
vero ad ossis incisivi apicem deorsum et antrorsum sensim sensimque arcuatam exhibet. 
