82 
J. F. Brandt, 
quare in hoc sulcus intertubercularis nullus. Supra condylum externum sulcus satis profun- 
dus, seu fossa, ad ossis corporis medium propagatus, longitudinalis, oblongus iuvenitur, fos- 
sulis binis munitus, nec in Halicore, nee in Rhytina conspicuus. Trochlea multo brevior, 
angustior minusque profunda quam in bis. Juxta condylum externum processus pyrami- 
dalis seu trigonus, peculiaris, insignis. Processus supra condylum internum angustior 
quam in Rhytina et externo, in hac et Halicore déficiente, multo minor. 
C. De iilna. 
Ulna Rhyiinae (Tab. VII. fig. 13 A. et fig. 14 nec non Tab. VIII. fig. 1) os oblongo- 
tetragonum, margine externo et interno modice, sed fortius quam in aliis Sireniis arcuatum 
et concavum, in medio, ut in aliis, haud angustatum sistit. Facies externa ejus (Tab. VIII) 
satis plana, superiore parte tantum parum convexa, interna (Tab. VII. fig. 13 A.) dimidio 
interno elevata quidem, sed plana, externo tota depressa et arcuata evadit. Margo externus 
arcuatus, concavus, satis vel valde compressus, internus externo minus arcuatus, limbo ex- 
terno tantum depressus, ceterum planus invenitur. Olecranum (Tab. VII. fig. 14 b) maxi- 
mum, latum, satis convexum, asperrimum, lateribus parum compressum, in baseos interno 
latere profunde emarginatum et fossa tetragona impressum reperimus. Cavitas glenoidalis 
ejus (Tab. VII. fig. 14 b.) profunda, etiam supra latissima (haud angustior ut in Halicore et 
Manato), truncata, sed rotundata et in medio eminentia arcuata munita. Pars inferior ejus 
(ib. b.) praeterea in medio fossa oblonga, fere tetragona, transversa, in senioribus latiore et 
et multo profundiore, margine anteriore et posteriore flexuoso praedita, instructa observa- 
tur, quam in Halicore et Manato non observavi. Extreraitas inferior seu capitulum latum, 
elevatum (ib. fig. 15 A.), in medio tantum faciem seu foveam articularem (c.) unicam, pro- 
minulam, parum profundam, foveolatam, eminentia circulari, humili limbatam, fere subte- 
tragono-ovalem vel reniformem, sensu transverso oblique antrorsum et retrorsum directam 
ostendit, quacum verisimiliter os triquetrum magnum articulabatur. 
Ulna Rhytinae radio ejus pariter postposita magis quam in aliis Sireniis (Tab. VII. fig, 
17 et 19) parte media est approximata (ib. fig. 13 et VIII. fig, 1) non solum, aliorum Sire- 
niorum exemplo extremitate superiore et inferiore sit cum eo confluxa, sed etiam parte media 
(corpore) sua ita approximata, ut inter ipsam et radium fissura lineari-oblonga, vix curvata, 
angustissima, supra paulo latior, tantum remaneat. Jam in mediae aetatis speciminibus ce- 
terum, quäle nostrum est, ulna et radius non solum in superiore et inferiore, sed etiam in 
media parte, substantiae osseae ope tali modo coalita inveniuntur, ut inter ipsa fissura su- 
perior brevior, sed paulo latior atque inferior longior et angustior (Tab. VII. fig. 19 A), supra 
indicatae, tantum conspiciantur. In individuis aetate provectis ulna et radius Rhytinae igitur 
arctius etproprius quam in aliis Sireniis invicem conjunguntur, os fere unicum repraesentantia. 
Ulna (Tab. VII. fig. 19) Halicores subtrigona et medio angustior, in faciei externae 
inferiore dimidio subtrigona, lateribus, inferiore praesertim, compressa et plana, superiore 
dimidio depressa, facie inferiore dimidio superiore trigona, inferiore plana. Margo externus 
