Symbolae Sirenülogicae. 
83 
parum curvatus, vix compressus, internus vero paulo magis curvatus, concavus, utroque 
limbo depressus, quare fortiter compressus, a radio remotus. Olecranum médiocre, lateribus 
satis fortiter compressum. Cavitas glenoidalis ejus satis profunda, supra rotundata, suban- 
gusta, tota aequaliter excavata limboque eXterno haud emarginata est. Ulnae capitulum 
(ib. fig. 20 A) faciem articularem, (ib. c.) totam ejus superficiem inferiorem occupantem, in 
medio impressione semilunari profunda munitam, praebet, quae cum osse triquetro magno, 
latissimo articulatur. 
Manati laiiroslris ulna (Tab. VII. fig. 17 A) satis recta, a radii parte superiore et media, 
dimidio superiore praesertim, saepe magis adhuc remota quam in Halicore, aequaliter sub- 
compressa, in medio angustior, facie interna tamen subconvexa et parte suprema et inferiore 
tantum depressa est. Margo ejus externus fere rectus, vix compressiusculus, sed satis con- 
vexus, internus arcuatus, concavus, in media et inferiore parte parum compressus, supra 
satis rotundatus invenitur. Olecranum satis angustum, supra satis acuminatum, lateribus 
fortiter Impressum et compressum apparet. Cavitas ejus glenoidalis mediocris, tota exca- 
vata, supra obtuse acuminata et angustata, in faciei internae basi parum emarginata cer- 
nitur. Capitulum totum (Tab. VII. fig. 17, 18 A) facie articulari (fig. 18 c.) subtetragona, 
rotundata, tranversa, curvata, medio impressa, antrorsum directa munitur et cum osse 
carpi unico, magno (osse triquetro) articulatur. 
D. De radio. 
Rhytinae radius (Tab. VII. fig. 13 B. ib. fig. 14 a. et Tab. VIII. fig. 1) os obtuse et 
obsolete trigonum, elongatum, parte superiore latius quam in aliis Sireniis magisque tumi- 
dum quam inferiore, tetragpna, angustiore, supra parum arcuatum, infra satis rectum sistit. 
Faciès externa (Tab. VIII. fig. 1) in medio in mediae aetatis speciminibus obtuse trigona, 
in aetate provectis cristam asperam, admodum prominentem praebens, lateribus plus (in 
senioribus) vel minus (in junioribus) depressa, supra semper distincte impressa, infra plana 
vel aspera (in senioribus) animadvertitur. Faciès interna (Tab. VIL fig, 13 B.) satis plana 
limbisque lateralibus tantum depressa, supra parum arcuata, deinde recta ulnaeque faciei 
internae ita approximata, ut fissura angusta remaneat, et media pars cum ulna substantiae 
osseae ope coalescat, quod nec in Manati et Halicores sceletis Musei Petropolitani, nec in 
iconibus earum observavi. Extremitas superior seu caput(Tab. VII. fig. 14 a.) radii, manalino 
similius, maximum, transversum, latissimura, infra arcuatim Impressum, in faciei anterioris 
medio planum vel Impressum. Margo anterior ejus in medio in eminentiam trigonam, bre- 
vissimam (in aetate provectioribus) vel longiorem (in mediae aetatis speciminibus) prominet 
(ib. fig. 14). Cavitas ejus glenoidalis (ib. a.) eminentiam centralem, modo commemoratam, 
marginis anterioris contra cristam obtusam, in senioribus obsoletam, ostendit, ita ut crista 
dicta marginis anterioris eminentiae continuationem sistat. Extremitas inferior facie externa 
satis plana et in speciminibus aetate provectioribus aspera, interna tumida. Inferior hujus 
extremitatis faciès articularis seu glenoidalis (Tab. VIL fig. 15 В.), eminentiam exhibet 
