Symbolae Sirenologicae. 
rosiris nostri in latere dextro, ut in speciminibus Vrolikianis, phalangibus binis, basait 
majore, latissima, apicali vero minima, subconica, in latere sinistro vero exceptionis causa 
unica tantum instructus cernitur (cf. Tab. VII. fig. 1 7). 
Ossa metacarpi Halicores (Tab. VII. fig. 19) cum manatinis habitu generali quidem con- 
veniunt. Nominatim inde a primo (brevissimo) ad quartum, omnium longissimum, longitudine 
ita augentur, ut quintum tertium longitudine satis aequet, quartum sublongius sit quinto, 
tertium et quartum vero secundo, nec non quinto, extremitatem digitalem latissimam pariter 
praebente, medio angustiora sint. Nihilominus tamen varias differentias praebent. Os me- 
tacarpi pollicis in speciraine Cuvieri, Blainvillii et D'Altonii satis longum, indicis pha- 
lange prima longius, in nostro vero brevissimum, indicis phalange 1 brevius. Os metacarpi 
indicis seu digiti secundi longius et latins quam in Manato mistrali et latirosire invenio. Os 
metacarpi tertium et quartum longiora quam in Manato latirostri nostro , sed secundum 
Blainvillii figuras Manati australis aequalia. Os metacarpi quintum brevius quam in Manato 
australi et latirostri. 
Digitus primus omnium brevissimus. Phalanx, ut apud Blainvill ium, tubercule minimo, 
subconico iudicata. Digitus secundus binis (nostrum spécimen et Blainvillii sceletus) vel 
ternis phalangibus (Cuvier, D'Alton et Blainville Pl. VI) munitus, tertio et quarto multo 
brevior, quinto in nostro sceleto longitudine subaequalis, ut etiam in Blainvillii sceleto Pl. 
II, sed ut videtur plerumque (testibus figuris Cuvieri, D'Altonii et Blainvillii Pl. VI) 
quinto longior, imo interdum multo longior. Phalanx basalis tetragona, apicalis plus minusve 
conica. — Digitus tertius, secundo longior, semper phalanges très praebet, quarum ultima 
longior, apice rotundata (in nostro specimine et D'Altoniano) vel brevis vel brevissima 
(Cuvier, Blainville). — Digitus quartus, omnium longissimus, phalangum numéro et figura 
tertio similis; phalanx ultima ejus tamen etiam in nostro specimine margine terminait trun- 
cata. — Digitus quintus phalangibus binis (Blainville Pl. VI et in latere sinistro speciminis 
nostri Tab. VII) vel ternis (Cuvier, D'Alton, in latere dextro speciminis nostri) munitus, 
quarum basalis plerumque latissima, valde complanata, latior (ut etiam in Manato australi et 
latirostre) quam phalanx homologa digiti secundi. Phalanx ejus terminalis semper truncata; 
aut primae dimidiam longitudinem sua longitudine aequans, in latere sinistro speciminis 
nostri, sed angustior, aut, ut videtur, plerumque parva vel minima, rotundata (in speciminis 
nostri dextro latere). 
In Universum quidem, ut in Manatis, phalanges non solum in singulis speciminibus, sed 
etiam in singulis digitis utriusque lateris sibi correspondentibus, nominatim phalangum 
terminalium respectu, et quoad numerum, et quoad magnitudinem atque figuram, admodum 
variare e partium ossium, digitos componentium, descriptionibus supra datis satis patet. 
Digitorum phalangum perfectio ceterum ex parta quidem ab animalium aetate dependere 
videtur, ita ut in animalibus aetate provectioribus non solum majores sint, sed forsan etiam 
numerosiores. Cui quidem opinioni potissimum faveret, quod articuli terminales, nominatim 
illorum digitorum, qui phalangum numerum minorem offerunt, saepe in tendinosam niassara 
Mémoires de VAcad. Imp. des Sciences, Vllme Série. 12 
