96 
J. F. Brandt, 
denticulorum obortivorum germina invenit. — Giebelius {Odontlwgraphie p. 83) affert: 
«Die untern Schneidezähne des Lamantin sind nur im fetalen Alter beobachtet worden». 
— Quae quum ita sint, quum animalium aetate nondum provectorum crania, a Kraussio 
(Müll. Arch. 1858. p. 414) observata, sicuti nostra e. c, utroque latere alveolorum trium 
vel quatuor distincta vestigia fossularum forma adhuc exhibeant, Blainvillius, Stannius 
et Vrolikius autem denticulos singulos, imperfectos re vera viderint, conjici omnino posse 
videtur, in fetibus quam maxime juvenilibus denticulorum incisivorum prima stamina, citius 
vel citissime evanida, in dictis alveolis verisimiliter, ûon omnes tamen eodem tempore in 
omnibus alveolis, sed in his vel illis alveolis inveniri. — De dentium caninorum, in Sireniis 
omnibus deficientium, rudimentis naturae scrutatorum nullus loquutus est. 
Dentes molares non omnes insimul completi apparent, sed, anteriore eorum dimidio 
excepto, sensim sensimque ex alveolis emergunt, ita ut anteriores, si coronae eorum sunt 
detritae et radices evanuerunt, excidant et posterioribus gradatim et periodice evolutis, ex 
alveolis sensim emergentibus, ut in multis aliis herbivoris, non solum ut in elephanto, com- 
mutentur. Primus parvus (spurius s. lacteus) maxillae reliquis anterior et ab iis interstitio 
sejunctus a Stanniuso observatus, radicibus binis munitus reliquis citius excidit, quare 
persistentibus nunc describendis haud adnumerandas est. Quod etiam de dente spurio man- 
dibulae a Stanniuso pariter detecto, radice simplice munito, valet. 
Dentes maxillares et mandibulares in Universum considerati primo intuitu quoad for- 
mam sibi invicem satis similes inveniuntur, magnitudine tamen in singulis speciminibus pau- 
lisper variant, quae quidem variatio non exacte Semper ossium cranii coalitui respondet. 
Coronae eorum tetragonae, basi rotundatae, a radice valde sejunctae, parte libéra eminen- 
tiis seu jugis transversis (principalibus), rectis, parallelis, compressis, spatio triangulari se- 
junctis, in dentibus junioribus margine libero denticulis binis vel ternis munitis sunt divisae. 
Jugorum denticulis detritis primum quidem in superficie eorum fossulae a denticulis efifectae, 
binae vel ternae, deinde vero, in cororiis niagis detritis, eminentiae oblongae, rectae vel sub- 
flexuosae apparent, donec juga etiam prorsus evanuerunt. Dentium molarium anteriorum 
coronae ceterum, ut in aliis mammalibus, citius quam posteriorum deteruntur. Praeter 
eminentias transversas dictas vel pone jugum posterius, vel pone anterius et posterius emi- 
nentia marginalis, plus minusve humilis (jugum accessorium), jugis principalibus plus dimidio 
humilior et tenuior, marginem elevatum saepe tantum referens. Anteriores ceterum, ut in 
aliis animalibus, citius deteruntur. 
Dentium maxillarium coronae latiores et deorsum prominentes margine anteriore et 
posteriore jugum accessorium, tenuissimum, primario longe (plus duplo) brevius, aemulante 
instructae observantur. Juga primaria, quorum anterius posteriore paulo longius, in junio- 
ribus dentibus tridentata, primum dein trifossulata, serius fossas oblongas, plus minusve 
rectas in dentibus magis detritis formant. In prorsus, ad radicam fere usque, detritis Corona 
faciem simplicem, substantia vitrea limbatam sistit. — Dentes singuli radicibus compressis 
