104 
J. F. Brandt , 
solum structuram ejus inicroscopicam fusius exposui, sed iconibus quoque illustravi. De 
lamina mandibulari tarnen nihil novi communicare potui, quum crauii fragmento a me 
descripto mandibula deesset. Diff'erentias inter masticationis Organa cornea Rhytinae et 
aliorum Sireniorum obvias pariter respicere haud licuit, quum nec Halicores^ nec Manati 
partium mollium structuram observare huc usque mihi contigerit. Nunc tameu, quum Rhy- 
tinae mandibulae specimina tria ad manus sint et K. Moebius {Archiv f. Naturgesch. Jahrg. 
1861 p. 148) accuratissimam descriptionem laminarum cornearum, iconibus illustratam, 
Manati lalirostris adulti sub titulo: «Die hornigen Kieferplatten des amerikanischen Manatus» 
anno praeterlapso publicaverit, etiam supplementum, partes dictas denuo vario modo illu- 
strans, commentario nostro osteologicn haud incommode addi poterit. Quod quidem eo 
magis probandum esse videtur, quum Moebium, quae de situ, figura et structura micro- 
scopica laminae palatinae Rhytinae in Symbolarum Sirenologicarum Partis I. Libro IL Cap. I. 
nec non Tabula III et IV communicavimus, prorsus fugerint. De Manati enim laminis 
maxillaribus , quoad microscopicam structuram rhyiineis simillimis, ne verbulum quidem 
fecit, ita quidem, ut de pristino nostro Commentario ad laminam dictara spectante tantum 
loquatur. 
Moebii laminae palatinae corneae Manati descriptionem et icônes exactas cum parte 
analoga Rhytinae c.omparans in Universum quidem inveni utriusque generis laminam situ, 
figura generali, curvaturae, in medio fortiter sursum in anteriore et posteriore parte deorsum 
descendentis, ratione et in Universum etiam structura penitiori anatomica invicem esse si- 
milem, sed praeterea etiam differentias admodum notabiles offerre. Quoad situm et originem 
(i. e. ortum e palati epithelio indurato et aggregato derivandum) omnino Rhytinae lamina 
palatina a reliquorum Sireniorum partibus respondentibus vix essentialiter differebat. 
Ambitu quoque lamina palatina et mandibularis Rhytinae pro animalium varia mole 
vix distinguebantur. Crassitie seu altitudine tamen, nominatim eminentiarum pinnatarum, 
partes correspondentes Manatonm (verisimiliter etiam Halicores), quantum e comparatione 
laminae palatinae Manati adulti a Moebio descriptae et depictae cum parte analoga Rhytinae 
redundavit, pro certo superabant. Crassities major, ut videtur, inde verisimillime derivanda 
quod Rhytinae iis ipsis solis dentium loco uterentur, 
Rhytinae laminae palatinae (cf. Spicileg. Sirenol. P. I. Tab. III. fig. 1, 2, 3, 4 et Tab. IV) 
forma generalis a facie superiore considerata et cum lamina palatina Manati apud Moe- 
bium Tab. ЛИ figura 1 depicta comparata varias praebet differentias. 
Laminae curvatura magis arcuata, figura ejus magis oblongo-tetragona. Pars anterior 
et posterior latitudine subaequales. Pars anterior in adultis infra depressa, glabra, praeter 
limbum anteriorem, in racdio subcarinata. Margo anterior ejus in specimine laminae nostrae 
iatior quam in figura Stellen, in medio brevissime emarginatus. Margines laterales elevati. 
In faciei inferioris medio (oralis) speciminum plus minusve adultorum crista centralis, glabra, 
distincta ex utroque latere cristas seu eminentias perpendiculares, rectas vel subfiexuosas 
vel curvatas, glabras, trianguläres, plus minusve parallelas, in nostro specimine etStelleri 
