Symbolae Sirenologicae. 
107 
Manati lamina maxillaris Cornea a parte Rhytinae analoga notis quae sequuntur distin- 
gui posse videtur. 
Figura oblongo-tetragona, parte posteriore subangustata. Pars anterior infra convexa, 
verrucis teneris obsessa, in medio excisura angusta, oblonga, satis longa munita. Margines 
laterales hurailes. Faciès inferior etiam in animalibus adultis pone partem anteriorem haud 
carinata, antice verrucis majoribus et miuoribus sparsis vel subseriatis, saepe papillaribus 
obsessa. Pars ejusdem faciei media et posterior utroque latere eminentiis transversis, quinis 
vel senis vel pluribus (?), oblique retrorsum spectantibus subpinnatim dispositis, in linea 
media ex parte (nominatim posteriores earum), fere ut Rhytinae cristae anteriores, confluxis, 
e margine posteriore papillas conicas vel oblongas, apicibus retrorsum vergentes, emitten- 
tibus, Ruminantium et Pachydermatnm palati ratione, instructa. 
Lamina mandibularis Manati in media et anteriore parte latior quam Rhytinae^ sed fa- 
ciès inferior ejus a rhytinea admodum distincta; praeter impressionem longitudinalem distinc- 
tissimam enim, in Rhytinae laminae parte posteriore, secundum figuram Stell eri parum 
tantum indicatam, in utroque latere sulcus longitudinalis invenitur, Rhytinae deficiens, qui, 
ob analogam laminae palatinae et mandibularis ejus structuram, usui peculiari (ciborum 
manducationi) destinatam, re vera adesse haud poterat. Laminae mandibularis superior seu 
oralis faciès Manati enim, cristarum obliquarum loco, verrucas tantum, plus minusve magnas, 
sparsas, vel sensu longitudinali, sed irregulariter, subseriatas offert. 
Laminarum cornearum maxillarium et mandibularium plus minusve adultorum Rhytinae 
et Manatorum speciminum comparatio satis demonstrat laminas rhytineas, structura penitiori 
manatinis satis conformes, sed facie orali cristis duris, triangularibus , pinnatim dispositis, 
indumento densiore, externe, e cellularum stratis tenuissimis composito maxima ex parte, 
papillis et verrucis vero prorsus carentibus, satis di versas, non solum Organum Ruminan- 
tium et Pachydermatnm palato simile cibis arripiendis, comprimendis et retinendis idoneum 
sistere, sed insimul dentium genuiorum, in fetu tantum obviorum, vices gerere ciborumque 
masticationem absolvere potuisse. — Lamina palatina Manati, dentibus molaribus satis mag- 
nis et numerosis armati, e contrario palatum induratum, verrucosum cibis arripiendis, et re- 
tinendis, nec non plus minusve comprimendis tantum destinatum sistens, structura sua sicuti 
figura et usu ad palatum Pachydermatnm et Ruminantium propius accedit. Lamina mandi- 
bularis Manatorum verrucis tantum obsessa, a rhytinea, cristis pinnatim positis munita, igi- 
tur structura externa generali, etiamsi minime penitiori, valde diversa, pariter cibis arri- 
piendis, retinendis vel comprimendis tantum, palati exemplo, non insimul comrainuendis, 
ut in Rhytina, est destinata. 
Halicorem lamina palatina et mandibulari pariter esse munitara supra demonstravimus, 
sed fusior earum descriptio, a Moebio de manatinis datae, iconibus optimis illustratae, com- 
paranda, adhuc desideratur. Auctorum supra laudatarum de earum ratione observationibus, 
satis mancis, invicem comparatis et structura cranii insimul considerata ex eo elucere vide- 
tur, laminas dictas, e cylindris corneis pariter compositas, magis ad manatinas quam rhyti- 
* 
