108 
J. F. Brandt, 
neas posse referri, notis tarnen pluribus, ad figuram et faciei oralis earuin ratiouem, nec 
non ad directionem spectantibus, et a manatinis^ et a rhytineis recedere. 
Lamina palatina pro ossium maxillarium excavationis forma tetragona quidem, non 
solum vero parte posteriore multo latior, quam in anteriore, sed etiam quam in media esse 
débet, quoad latitudinis rationem igitur a rhytinea et manaiina differret. Ob partis rostraiis 
maxillaris et mandibularis declivitatem, multo majorem quam in Manatis et in Rhytina, cete- 
rum lamina palatina multo magis, nominatim angulo fere acuto, deorsum dirigitur. — Quoad 
laminae palatinae superficiem oralem Rüppelius, cui speciminis feminei, satis adulti, ana- 
tomen iustituere contigit, de ejus ratione annotat tantum: «Die abwärts laufende Fläche 
des Oberkiefers hat eine Knorpelliautbedeckung mit vielen dicht stehenden, kleinen Erha- 
benheiten mit rauher Oberfläche und die Haut des Gaumens ist etwas elastisch und mit 
einzelnen Warzen besetzt, deren Wölbung glatt ist», — Quoyus et Gaimardus, qui spéci- 
men juvenile observarunt {Voy. d. Г Astrolabe Zool. P. I. p. 146) faciem oralem, laminae 
palatinae, quam corneam (e pilis rudibus compositam) vocant, pariter eminentiis et papillis 
corneis asperis majoribus (in medio, ubi praeterea magis distant) et minoribus, obsessam 
esse referunt'). De cristis papilliferis , in facie dicta Manaiorum observatis, tarnen tacent. 
Mandibulae Halicores lamina Cornea secundum symphyseos ejus rationem formam fere 
fere oblongo-cordatam habet, et in medio atque pone medium non solum arcuata, sed etiam 
plus i latior quam parte anteriore (marginibus externis subrecta) et postrema (cum media 
marginibus externis curvata) invenitur totamque faciem superiorem symphyseos, imo etiam 
incisivorum evanidorum alveolos, obtegit. Lamina dicta ceterum testibus Quoyo et Gai- 
mardo, nec non Rüppelio (p. 103) faciem oralem cylindris velutinis obsessam, nec non 
linea media emarginationem lanceolatam praebet, insuper autem, referentibus Quoyo et 
Gaimardo, in parte media papillis corneis est obsessa. 
Quoad laminarum faciei oralis, papillis et verrucis vestitarum, rationem igitur lamina 
Cornea maxillaris et mandibularis Halicores adultae ad manatinas quidem accedunt, sed sur- 
vatura aliéna, deinde figura generali et superficie admodum difierunt. — Rhytinae adultae 
laminae dictae, manatinis figura et curvatura longe similiores, quam halicorinis, crassitie 
majore et facie orali cristis maguis, triangularibus , pinnatim dispositis, Strato externe (pa- 
pillari et verrucoso) maxima ex parte destitutis, obsessa, manducationi ciborum quoque 
inservientes, a partibus dictis reliquorum Siremorum recedunt. 
1) Frustra ceterum annotant: «II est probable que ces plaques ne servent que dans le jeune âge et tombent avec 
le temps». 
