118 
J. F. Brandt, 
cranii sejuncti Musei Academiae dimensiones supra communicatae demonstrant. Cranium 
dictum enim majus conspicitur cranio sceleti Musei Academiae, ita ut sceletus ejus nostrum 
fere 2 pedum longitudine superaret. Animal igitur, cujus erat, aperto majorem loiigitudi- 
nem possidebat illo, cujus erat sceletus Academiae, Cranium incompletum in Symbolarum 
P. I. descriptum pariter sceleti nostri cranium, igitur etiam aStellero dimensum, longitu- 
dine paulisper superat. 
Stellerum Rhytinae speciminis maximi mensuras haud communicasse ex eo quoque 
concludendum erit, quod alius speciminis ossa extremitatum a Siemaschkô о bénévole mihi 
communicata, sceleti nostri partes congruas longitudine et mole longe vincaut. Ossa dicta 
enim non solum sunt latiora et crassiora, sed etiam longiora. Humérus nominatim l' 9", 
ulna l' s'' et radius l' 2" mensurae parisinae -longitudinem praebet. Sceleti Musei Acade- 
miae humérus l' 5", ulna pariter l' 5" et radius l' mensurae parisinae longitudinem tantum 
ostendunt. Ossa dicta Siemaschkoiana igitur humeri longitudinis respectu animalis sceleti 
qua de causa fere l, majoris erant, quam sceletum Musei Academiae, quare ad sceletum 
fere 24' longum spectasse videntur. Animali toti vero, cujus erant, Stelleri exemplo in 
curvatura dimenso, deinde 27 — 28 pedum gallicorum longitudo erit adscribenda. Partium 
singularum cranii et ossium extremitatum, praesertim ulnae et radii longitudo, in singulis 
speciminibus omnino paulisper variare poterat, ita ut dimensiones a me derivatae non ad 
amussim animalium longitudini responderont. Sexus differentia (a Stellero non commemo- 
rata) pariter dimensiones diversas fortasse praebuit. Nihilominus tamen in Universum rela- 
tiones nostrae veritati parum contradicere et Rhytinae longitudinem hue usque Stelleri 
relatione cognita longe majorem aperto indicare videntur. Conjecturae omnino locus esse 
videtur humerum et ulnam a Siemaschkoio communicata, imo craniorum nostrorum maxi- 
mum et cranium incompletum speciminibus, ante Stelleri tempera mortuis forsan esse ad- 
scribenda; Stelleri {Rhjtinae ultimas reliquias tantum observantis) tempore vero individua 
viventia maxima, quum speciei superstites necessitate forsan coacti, in ultimo, ut videtur, 
refugio, (in insulae unius, desertae litoribus) sub conditionibus corporis voluminis evolutioni 
normali (i. e. summae) parum commodis degerent, non amplius exstitisse. Huic opinioni 
quodammodo faveret, quod ossa a Siemaschkoio communicata, nominatim vero cranium 
nostrum sejunctum cum cranio incomplète, majoris aetatis signa offerant, quodque in re- 
gionibus frigidis, quibus Insula Beringii adnumeranda, partes animalium et diutius, et melius 
conserventur. Sed haec hypothecica sunt et explicare tantum quodammodo tentant, cur 
Stellerus speciminis mediae, non majoris vel maximae, magnitudinis mensuras communi- 
caverit et in Universum de individuis, specimine ab ipso dimenso majoribus, prorsus tacue- 
rit; specimina enim maxima majorem re vera curiositatem movere potuerunt speciminibus 
mediae magnitudinis, etiamsi talia quoque mole satis enormi contemplantium auimum atten- 
dere omnino valuerint. 
