Symbolae Sirenologicae. 
121 
dine dependeat. In sceleto Manaii latirosiris nostri pars caudalis e. c. minorem vertebrarum 
numerum habet quam in halicorino, ob vertebras longiores vero, paulo longior conspicitur. 
In Universum tarnen partis caudalis proportione Halkore et Manatus satis conveniunt; pars 
caudalis Rhytinae tamen, ob partem lumbalem magis evolutam, paulo brevior quam in modo 
commemoratis aliis Sirenionm generibus fuisse videtur, 
Sceleti proportiones modo allatas ad corporis totius structuram Rhytinae externam 
inde derivandam adhibentes varia redundant facta ejus differentiam a Manatis et Halicore 
probantia. 
Cranii Rhytinae magnitudo cum columnae vertebralis longitudine ejus comparata caput 
pro animalis mole multo brevius et in Universum minus quam in aliis Sireniis, Manatorum 
tamen figura generali et rostri forma atque directione longe sirailius probat. Rostrum tamen 
paulo longius et convexius, basi minus devexum, apicali parte vero magis déclive quam in 
Manatis fuisse videtur. Oculorum cavitates Rhytinae ab apice rostri remotiores oculos paulo 
magis quam in Manatis et Halicore retrorsum directos indicarent. Pars capitis verticalis paulo 
magis retrorsum declivis quam in Мачаіо, minus tamen quam in Halicore fuit. Pars temporalis 
Rhytinae pro arcus zygomatici figura magis ad Haiicorem, occipitalis autem latitudine majore ad 
Manati -pàYtem respondentem verisimiliter accessit Collum, ob partem cervicalem paulo lon- 
giorem, longius quam in Halicore et Blanato fuisse videtur. Trunci sceletum Rhytinae partem 
thoracicam et abdominalem anteriorem pro costarum longitudine paulo humiliorem, supra, 
in lateribus, vero propter costas parte superiore valde prominentes, paulo convexiorem quam 
in aliis Sireniis indicat. Pars trunci abdominalis posterior, ob majorem vertebrarum lumbalium 
numerum, longior quam in Halicore, sed multo longior quam in Manatis esse debuit, ita ut 
genitalia externa cum ano magis retrorsum spectarent quam in Halicore et magis adhuc quam 
in Manatis. Caudae pinnam Rhytinae, Halicores instar, bifidam fuisse non solum descriptione 
Stelleri et figura manca Zoographiae Pallasii, sed etiam vertebris caudae terminalibus, 
excepta ultima (ut in Halicore) processibus transversis munitis testatur. Л/дагагг enim, caudae 
pinnam integerrimam, subovatnm (fere ut Castores) possidentes, vertebras caudae terminales 
(fere ut in Iiis et in Pachydermatibus) processibus transversis destitutas oflerunt. Cauda 
Rhytinae ceterum, ut videtur, quantum e vertebris et processibus eorum transversis, cras- 
sioribus quam in aliis Sireniis, concludere licet, validier et musculis fortioribus munita fuit. 
— Extremitates Rhytinae longitudine (minore quam in Manatis) nec non unguium defectu, 
a Stellero disertis verbis indicato, halicorinas retulerunt, crassitie tamen eas paulisper su- 
perabant. Rhytina igitur verisimillime, characteres externes haud paucos ipsi peculiares 
offerens, alios quoque Manatos vel Halicores revocantes praebuit. 
Totam sceleti ejus compagem quoad vitae genus aquaticum ejus considérantes et cum 
aliorum Sirenionm comparantes inde apparere videtur, ut supra jam innuimus, Rhytinam 
ob ossa crassissima, ponderosissima et densissima undis vehementissimis fortius quam alla 
Sirenia resistere valuisse. Capitis parvitas, partis lumbalis longitudo, cauda apice furcata, 
cum extremitatibus validissimae ejus movendi facultati admodum favere poterant. Ex his 
