122 
J. F. Brandt, 
concludere licet, Rhytinam majorem structurae qualitatura, animali marino congruarum, nu- 
merum possidisse reliquis Sireniis. — Quoad vitam marinam Rhytinae cauda ut in Cetaceis 
genuinis, animalia mere marina praebentibus, formata propius aperte accedunt ad Hali- 
coram. Quae quidem omnino, quum costas angustiores et in Universum ossa leviora, 
tenuiora minusque densa habeat, undarum viribus minus resistere posse, deinde natationi 
celeri ob caudam, forsan minus validam et rostrum admodum deflexum minus adaptata 
esse videtur, etiamsi haecce incommoda corporis et praecipue ossium mole minore quo- 
dammodo compensentur. 
Manali denique propter thoracem costis latioribus adeo quam in Rhytina, minus tarnen 
densis atque ponderosis cinctum, deinde ob caudam rotundatam, integerrimam (haud fur- 
catam, quoad figuram fere castorinam), minus validam, parte lumbali brevissima tantum 
(non multo longiore ut in Rhyüna et ex parte etiam in Halicore) quodammodo sustentatam 
(etiamsi omnino extremitatum longitudo major quam in reliquis Sireniis natandi facultatem 
quodammodo levet), nec undis marinis fortissimis Rhytinarum et Halicoranim more aequali 
vi resistere, nec simili natandi agilitate muniti esse videntur. Ex eo forsan quoque expli- 
candum esset quod Manati, contra Rhytinae et Halicores morem, in fluviis vel lacubus maxi- 
mis cum fluminibus communicantibus frequentius quam in maribus reperiantur, imo haud 
raro in aquis dulcibus semper restent, etiamsi etiam vitam marinam minime reformident; 
imo adeo eorum singuli e mari, verisimiliter a tempestatibus vehementissirais, in loca re- 
motissima e. c. in regiones Americae borealiores, interdum depellantur et deinde ex parte 
pro Rhytinae speciminibus erronée sint declarati. 
LIBER II. 
Oisteologia comparata s^iiigiiloriini SSrenioruiti venerum 
in coui^iiectum po«»ita. 
In libro primo sceletum Rhytinae et generum viventium Sireniorum Ordinis fusius 
comparavimus, ita ut singulorum ossium adeo ampliores descriptiones sint exhibitae; nunc 
quidem quo clarius singulae difierentiae et affinitates osteologicae generum dictorum cog- 
noscantur notas principales singulorum sceletorum eorum in conspectum ponere liceat. 
Prima Symbolarum nostrarum Pars similem omnino conspectum praebet, sed ad cranii Sire- 
niorum structuram tantum spectantem. Ipse praeterea conspectus tunc incompletus reman- 
sit, quum illo tempore Rhytinae cranium incompletum ad manus tantum esset et in descrip- 
tione ejus Halicores, minime vero insimul etiam Manati^ cranium ipse comparare potuerim. 
Completior itaque Osteologiae comparatae Sireniorum conspectus additis quoque observa- 
tionibus ad Haliiheriorum, longe ante Rhytinam exstinctorum, reliquias spectantibus haud su- 
perfluus erit, quo accuratius Sireniorum typi evolutionis ratio cognoscatur. 
