Symbolae Sirenologicae. 
139 
Partis cranii cerebralis superius dimidium, partibus temporalibus inferioribus exceptis, 
fere tetragonam exhibet figuram summamque altitudinem in parte frontali ostendit. In facie 
ejus superiore ossa frontis antrorsum, ossa bregmatis vero retrorsum curvantur, Ossium 
frontis et bregmatis latera, nec non squamae temporalis superior pars, fere perpendicuiaria 
conspiciuntur. — Pars cranii rostralis a facie superiore conspecta oblongo-tetragona, basi 
quidem ex ossium maxillarium parte malari anteriore tantum, maxima ex parte vero ex 
intermaxillarium parte maxillari et nasali anteriore, ut in aliis Sirenns, composita, sed 
tigura et directione admodum diversa, angulo obtuso subito deorsum curvata, lateribus 
modice impressa, in media parte vero eminentiam maximam, obtusam, supra planam, sub- 
tetragonam, medio tamen angustiorem lateribusque modice compressam, apice paullo la- 
tiorem, supra latissimam et tumidam, sed depressam exhibet. Qua de causa etiam excisura 
arcuata in cranii lateris externi anteriore parte inter os zygomaticum et maxillae partem 
anteriorem conspicua, altior quam in Rhytina et Manatis invenitur. 
Arcus zygomatici dimidio anteriore sunt satis angusti, multo angustiores quam in aliis 
Sireniis. Orbitarum annuli, Rhytinae exemple, postice haud clausi, ut in hac, parte anteriore 
quoque multo minus prominent quam in Manatis. Apertura narium externa brevior et 
magis ovalis quam in aliis Sirenns (imo fere subcordata) parte anteriore pone mandibulae 
apicis medium et foramen incisivum conspicua, sensu horizontali sursum spectat. 
Inferior cranii Halicores faciès ut in Rhytina condylos occipitales minus quam in Manaio 
approximatos habet et choanis angustioribus, altioribus, processibus zygomaticis maxillarum an- 
gustioribus ossium que zygomaticorum angulis multo minus prominentibus differt. Processus 
alveolaris maxillae pars anterior, dentibus orbata, ut in Manatis quidem cristis acutis, satis 
prominentibus et parallelis, non autem, ut in his, rectis, sed arcuatis et introrsum curvatis, 
acutioribus, altioribus, sibi invicem valde approximatis, semicanalem profundum, angustum 
includentibus, parte anteriore tamen humiHoribus, depressis et divaricatis gaudet et figura 
quoque a rhytineo valde recedit. Pars alveolaris posterior altior quam in Manatis et Rhytina 
dentés utrinque quinos (sed non eodem tempore insimul conspicuos) angustiores quam in 
Manatis et coronis plerumque simplicibus, rarius (in posterioribus) lobatis, sicuti radicibus 
longioribus quam in Manatis, nec non simplicibus, rarius bisulcatis instructa conspicitur. 
Maxillarum partis palatinae pars anterior brevis, dilatata, subtriangularis et deflexa est. — 
Ossium intermaxillarium, valde deorsum directorum, pars palatina, introrsum directa, sensu 
oblique fortiter depressa et impressa, parum excavata est. Marge alveolaris eorum sursum 
subarcuatus. Pars anterior tetragona, magna singuli eorum in alveolo maximo ') dentem 
incisivum, triangulärem, striatum, in maribus fortius emergentem, fovens, ex alveoli ejus 
inferiore limbo vero processum arcuatum, lamellosum (processus dentiformis Rhytinae aua- 
logum) emittens. 
1) Dentis incisivi singuli alveolus inaximus , supra | lavi, sed ex parte (nominatira superior, exterior pars ejus) 
multo latior, omnino maxima ex parte ab osse intermaxil- | maxilla excavata formatur ut etiam in elephanto. 
