150 
J. F, Brandt , 
lern, vel ellipticam, vel tetragono-rotundatam, fere ut in Manati senegalensis (Blainv. Pl. III) 
singulis, non omnibus, ut videtur, speciminibus, e. c. non in cranio apud Cuvierum {Rech. 
Pl. 220 ßg. ô) repraesentato, exhibet, in excisura plus minusve profunda limbi anterioris 
seu nasalis ossis frontis ita repositam, ut os frontis juxta ossis nasi internum marginem 
processus oblongi vel triangularis, plus minusve angusti forma plerumque promineat (e. c. 
in Hal. Serresii Gervais Pl. 4 fig. /', 6 ßg. 3, Hai. subapennino Blainv. Pl. VIII et Cordieri 
Bronn et Meyer {Manatus fossilis Cuv. et Blainv. ib.) interdum tamen adeo uno alteroque 
latere fere prorsus deficiat (Gervais Pl. 6 ßg.3); in aliis vero, ut in singulis Rhytinae indi- 
viduis (e. c. in cranio sceleti nostri Tab. I. fig. 1, 5), ossa nasalia [os etkmoideum prominens 
Krauss'O cum toto margine nasali ossis frontis conjunguntur, sicuti in llal.Schinzi Bronn 
{Leih. Taf. XLVIII ßg. 9, Hal. lîronnii Krauss /. /. Taf. XX. ßg. /), apicibus anterioribus tamen 
plus minusve inter se distant. — Ossa inlermaxillaria manulinis minus, rhytineis vero, nominatim 
ob partis malaris antenasalis formam generalem, longitudinem et curvaturam obtusangulam, 
satis similia, in laterum medio tamen minus compressa et carinata, parte dorsali basi tumi- 
diore, convexiore et apice dentem incisivum conicum, prominentem, magnum, intus cavum 
ex alveolo amplo emittente, latiore atque convexiore tamen ad Ilalicorem insimul tendentia. 
Processus eorum nasales basi satis compressa rhytineis et manatinis^ crassiore quam in his 
halicorinis, dimidio apicali supra piano, horizontali, narium aperturae latera tota ambiente 
et apicis summitate, infra a fossa ossium nasalium recepta, rhytineis et halicorinis; brevi- 
tate ejus oculorum cavitatem postice haud superante déni que manatinis affines apparent. 
Ossium intermaœillarium pars palatina partis posterioris latitudine insigni et marginibus late- 
ralibus i. e. alveolaribus, extrorsum parum directis halicorinae simillima. — Cranii cavitas 
in aliis, praesertim latitudine partis posterioris, manatinae et rhyiineae, in aliis, propter an- 
gustiam, halicorinae etiam ex parte similis. — Falcis et tentorii ossei vestigia, ut in Manatis 
et Halicore, distincta. — Foramen ossis occipilis altius quam in Manatis et Rhylina, Halicores 
simile (Gervais). Ex atlantis canalis medullaris figura ceterum etiam concluderes foramen 
ossis occipitis altius quam in Manatis et Rhytina, igitur ut in Halicore esse. — Narium aper- 
tura externa, fere ut in Halicore, satis horizontalis , subcordata, brevior quam in Manatis 
atque in Rhytina, et ut in hac et in Halicore, a rostri apice longe remotior, sed in eo divei'sa, 
1) Kraussii opinioni supra jam iiidicatae os ethmoi- 
deum processus ossei forma ante froutem in Halitheriis 
prominere, minime annuere possumus, talis enim propo- 
sitio; praeter ipsum a nemine facta, non solum aliorum 
Sireniorum, nominatim Manatorum et Rhytinae ossiiiuî 
nasi structurae supra cxpositae, typicae et gradata^, quare 
admodum naturalis, prorsus est aliéna, sed etiam ossium 
nasalium evolutioni in aliis mammalibus Sireniis aftinibus 
(Pachydermatibus nominatim) observandae contradicit. 
Ossa illa Halitherii Schinzii ja.m a Cuviero, Bronuio 
Gervaisio aliisque pro nasalibus declarata, ossibuspro 
ethmoideis prorainentibus a Kr aussi о declaratis Hali- 
therii Bronnii aualoga, sine ulla dubitatioue sunt ossa 
nasalia ad rhytineorum typum formata, (cf. supra p. 19 et 
Tab. I. f. 1 et 5). Imo adeo, ob ossium nasalium Sirenio- 
rum formam admodum variabilem, conjecturae locus esse 
videtur, ossa nasi in linea media processulo ossis frontis 
nasalis sejuncta abortu, vel defectu ejus in H. Serresii 
cranii (Gervais Pl. 6. f. 3) latere sinistro (cf. supra) ex 
parte jam observando, in alterum typum, ossa nasalia in 
linea media invicem conjuncta et marginem totum fron- 
talem limbantia praebentem, transire posse. Re exactius 
considerata in Rhytina uterque typus jam a me observa- 
tus esse videtur (cf. p. 19). — Halitheriorum classificatio 
igitur ossibus nasalibus, partes in singulis individuis adeo 
variabiles praebentibus, fundata vix probari poterit. 
