166 
J. F. Brandt, 
LIBER V. 
Sireilioriim ad Pacliyilermata relationes osteologicae. 
Quura aniraalium variae forraae certis conditionibus vitae necessariis, corporis formam 
ipsis accommodatam postulantibus, existere tantum possint, animalia vitae genus simile prae- 
bentia simili etiam corporis structura gaudere debent, quod quidem, ut constat inter omnes, 
re vera inipsa natura observamus. Animalia enim, quae aut plantis aut substantiis animalibus 
nutriuntur, internae et saepe etiam externae structurae notis primariis conveniunt. Qua de 
causa animalium phytophagorum cognati inter animalia e regno plantarum victum appetentia 
erunt invenienda. Animalium phytophagorum igitur hanc vel illam divisionem considéran- 
tes etiam reliqua phytophaga, similiora nominatim, respicere debebimus, illa praesertim, 
quae corporis molem et structuram plus minusve propiuquam offerunt. Animalium phyto- 
phagorum reliquorum cum Sireniis comparatio nominatim distincte indicat, sie dicta Pachy- 
dermata seu Mulhingnla propius ipsis accedere quam Solidungula^) et Bisidca, sicuti etiam 
recentiorum scrutatorum plures e. c. Blainviilius, Eschrichtius et Owenius docue- 
runt, quos ipse jam in Symbolarum Parte prima sequutus sum. Serius adeo Agassizius et 
Kneelandus Sirenia pro meris Pachydermatibiis declararunt. Exactiori igitur Sireniorum con- 
siderationi disquisitiones fusiores de Pachydermalum anatome institutae, osteologicae nomi- 
natim, minime déesse poterunt. Quod quidem eo magis necessarium videtur, quum partium 
singularum Pachydermalum et Sireniorum generum relationes speciales mutuae hucusque 
amplius et fusius Rhyiina quoque respecta nondum sint demonstratae eamque ob causam 
etiam Pachydermalum et Sireniorum affinitates variae et magnae ab omnibus scrutatoribus 
nondum sint acceptae. 
Caput I. 
Sireniorum cum Pacliydermatibu!^ «imilltudines seu affinitates 
osteologicae générales. 
Sireniorum et Pachydermalum sceleti consideratio demonstrat utrumque ordinem, ex- 
ceptis quibusdam differentiis specialibus, plerumque minus gravibus, in sterno, vertebris 
cervicalibus, vertebrarum dorsalium auteriorum processibus spinosis, nec non carpo, meta- 
1) Stellerus, quum ex Pachydermatiim ordine sensu 
ampliori proposito suo tempore Equi, Suis et Elephanti 
sceleti coguiti tautum essent, quorum affinitates cum si- 
reninis sedula comparatione, in insulaBeringii déserta 
haud institueuda, erui tantam poterant, Manati sui cra- 
nium cum equinn comparavit, cui omnino figura propius 
accedit aliis mamuialium crauiis, quorum ossium compagis 
ratio Stelleri tempore erat cognita. Cranium eqninum enim 
habitu generali, parte rostrali, narium apertura magna, 
choanis amplis, maudibulae figura, parteque petrosa os- 
sis temporum libéra ad tapirinum, manatino subsimile 
quadammodo accedit. Quare Stellerus haud vituperan- 
dus, imo potius laudandus esse videtur. 
