196 
J. F. Brandt. 
humilliino, sensu horizontali compresse, dimidii anterioris limbo inferiore toto depresso et piano 
anguli forma cum maxillae posteriore dimidio ita prominente, ut supradentium maxillarium 
posteriorum alveolos fossa oblonga, satis longa formetur, porro mandibulae parte adscendente 
supra sensim angustata, quare processu coronoideo longissimo, condyloideo valde appro- 
mato, et supra eum retrorsum arcuato, deinde meatu auditorio externo tubuli infra depressi, 
liberi, forma conspicuo, sicuti molarium coronis sensu longitudinali cranii plicatis recedit. Ni- 
hilominus tamen cranium equinum characteribus longe pluribus in Subus, Hippopotamis, 
Rhinocerotibus et Tapiris conspiciendis munitum invenitur. 
Suillo omnino quodammodo tantum occipitalis partis summo, deinde partis frontalis fi- 
gura, orbitis annulo clausis, ossibus lacrymalibus in cranii faciem superiorem valde exten- 
sis et ossibus nasalibus elongatis, arcu denique zygomatico brevi subsimilis est. Ad Mppo- 
potameum iisdem notis, sed praeterea fossa pterygoidea obsoleta ossibusque nasalibus basi 
dilatatis accedit. 
RJiinocerotum cranium equino praeter formam elongatam, occipitis figura, partium 
petrosarum ossium temporum lateribus liberis, fossis pterygoideis obsoletis, apertura choa- 
narum magna, oblonga, inter Ultimos molares obvia, sicuti ossium nasalium apice deorsum 
curvatorum et aperturae nasalis inde derivandae similitudine appropinquatur. 
Tapirorum cranium affinitatem cum equino ostendit: parte cerebrali subelongata, par- 
tibus petrosis libère infra prominentibus, clioanis oblongis, dimidio anteriore inter molares 
Ultimos conspicuis, fossis pterygoideis obsoletis, nec non ossium maxillarium partis apicalis 
ossiumque incisivorum et mandibulae dimidii anterioris figura. 
Ab Elephantorum cranio equinum ita recedit, ut notis tantum cum Pachjdermaühus 
genuinis ipsi communibus cum eo conveniat. 
Cum Hyracum cranio equinum vario modo consentit, etiamsi hjracinum multo magis 
abbreviatum sit et pluribus characteribus différât. Equino nominatim Hyracis cranium in 
Universum haud dissimile invenitur: parte cerebrali elongata, lateribus convexa, ossium fron- 
tis figura, ossium nasalium dimidio posteriore latiore, annuli orbitalis superiore parte, ossis 
occipitis parte basali angusta, elongata et partibus petrosis infra planum tetragonum prae- 
bentibus. 
Sireniorum cranium cum equino affinitatem quandam offerre supra (p. 166 nota) jam 
notavimus, ipsa vero affinitas partibus petrosis infra prominentibus, haud vel parum conna- 
tis, antice interstitium relinquentibus, praesertim vero ossium incisivorum similitudine, et 
quodammodo etiam narium apertura magna, choanis amplis et ex parte mandibulae infe- 
1) Eespectis animalibus fossilibus Equinum genus fa- 
miliam Pachydermatum, non autem ordinem peculiarem 
sistere posse videtur. Genus Anchitherium enim, Palaeo- 
theriorum generi olim adscriptum, formam quodammodo 
inter Equos et Falatotheria mediam praeberet. Plagidlo- 
phorum deinde qualitates ad equinum cranium spectant, 
imo adeo mandibulae eorum forma equina (cf. Bronn Leth. 
ed 3. III. p. 870—876). Equorum farailia denique, no- 
minatim in sceleto trunci et extremitatum, notas plu- 
res ad Ruminantia, nominatim ad Camelina spectantes 
possidet. 
