228 
J. F. Brandt, 
accedit, ut supra fusius demonstravimus. Narium cavitatum pars ossea, etiamsi paulo ma- 
gis quidem in posteriore cranii parte quam in mamraalibus terrestribus et Phocaceis sita 
sit et apertura sua ossibus nasalibus brevissimis vel rudimentalibus, vel nullis obtecta in 
cranio non antrorsum, ut in bis, sed magis sursum, non autem in fronte, ut in Getaceis biet 
et conchae inferiores cum sinubus frontalibus in Sireniis desint; nihilominus tamen parti- 
bus suis, nominatim conchis ethmoidalibus revolutis (haud ramosis, ut in PJiocis) ad Pa- 
cJiydermatum typum satis accedit. Narium pars externa cartilaginea et cutanea ceterum, 
nasum minime distinctum, baud vel vix paulisper prominentem formans, cum meatibus an- 
trorsum ad rostri apicem usque propagatur ibique aperturis externis binis, subsemilunari- 
bus, invicem approximatis, valvulis clausilibus desinit. Organa Jacobsonii cum ductibus 
Stensonianis evoluta. Glandula nasalis in Manatis saltem observata. 
Oculi membrana nictitante clausiles tapeto carent et sclerotica modice crassa, papilla 
rotunda et lente satis plana gaudent. 
De organo auditus Sireniorum, nominatim de cavitate tympani, ossiculis auditus et la- 
byrinthe plura jam communicavit Hi/rtl (Das innere Gehörorgan d. Menschen u. d. Säugeth. Prag 
1845 fol.). Quum S'irewia referente Claudio (Mém. d. VAcadém. Imp. d. Sc.de 8f. Péter sbourg 
VII. Sér. T. X.) a Cetaceis meatus auditorii, angustissimi omnino, nec non membrana 
tympani liberae praesentia différant, undas sonantes ex aëre directe, sicuti animalia terre- 
stria, recipere possunt, quae deinde membranae tympani resonantis ope in ossicula auditus 
propagantur et vestibulo communicantur. In Sireniis vero etiam, quum meatus auditorius 
in statu submerso sit clausus, undae sonantes a capite receptae mallei adnati, incudis et sta- 
pedis, aut aëris interioris ope cavitati tympani et Cochleae commuuicari possunt. Qua de 
causa, Organa auditus, quod ad eorum functionem attinet, ita constructa sunt, ut Sirenia 
et in terra, et in aqua sonos percipere valeant, in Universum tamen auditum hebetem possi- 
deant. — Pars petrosa ossis temporum bullam insignem ostendit et telae conjunctivae, nec 
non massae cartilagineae ope inferiori squamae ossis temporum et ossis occipitis laterali 
parti affigitur. Lacunae inter partis petrosae partem labyrinthicam, os-basi-occipitale et os 
sphenoideum obviae ad labyrinthum pertinent, quare aëre sunt impletae. — Annuli tympa- 
nici, sicuti pars mallei ossi petroso ex parte in adultis sunt adnata, quod etiam de incude 
valere videtur. Ossicula auditus tria, malleum, incudem et stapedem, ut inaliis mammalibus, 
repraesentantia, sed majora inveniuntur. Ossiculi Sylvii vestigia frustra quaesivi, imo adeo 
apophysis sylviana deest. In Universum ossicula dicta forma generali, nec non crassitie 
cetacinis, nominatim Balaenarmn (Hyrtl. Tab. V. flg. 12) approquinquantur. Incus et mal- 
leus processuum brevitate, stapes vero foraminis centralis parvitate affinitatem commemo- 
ratam speciatim manifestant. Ossicula auditus Pachydermatum et aliorum animalium ter- 
restrium apartibus homologis Sireniorum structura tenuiore, humanorum rationem plus mi- 
nusve quodammodo revocante, nominatim mallei et incudis processubus majoribus et sta- 
pede parte inferiore praesertim latiore, fortissime perforato, distinguuntur. E Pachyderma- 
tum ordine ceterum Ilippopotamus stapedis forma, e Phocaceis vero Phoca leonina [Hyrtl 
