232 
J F. Brandt, 
Renés simplices (Halicore) vel margine interno tantuni tri-vel quadrilobi (Mamtus) 
vel e renculis numerosis compositi apparent (Bliytina). 
Testes in regione abdominis lumbali conspicui. — Penis osse destitutus, corporibus 
cavernosis binis et glande infundibuliformi (Mamtus) vel biloba {Halicore) vel equinae si- 
mili (Bliytina) instructus conspicitur. Prostata et vesiculae séminales minime desunt. 
Uterus bicornis, sed cornubus interdum brevioribus munitus. Clitoris quod ad figu- 
ram attinet peni subsimilis. 
§ 3. Sireniorum geographica distributio. 
Sirenia vel prope varias orbis terrarum partes in magnis oceanis, velinearumfluminibus 
aut lacubus maximis cum oceanis communicantibus, sed neque in regionibus maxime borea- 
libus, nec maxime australibus sunt observata. In ipsa Europa vel in oris ejus maritimis, 
vel in maribus ipsam ambientibus, hodierno tempore frustra quaeruntur, etiamsi species bi- 
nae vel ternae ') generi peculiari unico {HaUanassasei\Halit}ienuni)sidscn])t3ie, olim quoque 
in Europae fluminibus vel lacubus majoribus, vel alveis marinis pariter vixerunt, sicuti os- 
sa earum in Italia, Gallia, Germania et Rossia europaea australi reperta demonstrant. In 
Oceani tranquilli dimidio boreali ante centum annos ultimae generis peculiaris edentati (Rhy- 
tinae) reliquiae pariter evanuerunt. Genera bina {Manatus et Halicore) sola adhuc restant, 
sed nunc quidem, quum, ob carnem et adipem praestantem, nimis sint persequuta, individuo- 
rum numéro longe minore repraesentantur, imo adeo in singulis terris, ubi antea fuerunt, 
jam sunt deleta. 
Halianassas ^ Europam vel oras ejus olim habitantes, cum nostri temporis Sireniorum 
generibus coaetaneas olim forsan fuisse statuentes, quod quidem mihi haudquaquam 
absonum esse videtur"), geographicam Sireniorum generum distributionem integram adhuc 
tali modo proponere possimus, ut singulis ordinis generibus peculiarem orbis terrarum di- 
tionem vindicemus, et ditiones nofmllas, europaeam, asiaticam australem seu africano-asia- 
tico-australem, asiatico-americanam et americo-africanam distinguamus. 
Ditio europaea, ut jam supra innuimus, longe praeteritis temporibus tantum Sirenia {Ha 
lianassas) extremitatum posteriorum vestigiis internis (femoralibus) munita, hac igitur ratione 
ad mammalia terrestria {PacJiydermata) reliquis magis accedentia aluit. Ditio africano-asiatica 
inde abAfricae orientaiis et maris rubri oris incijMens ad insulas Pliilippinas etNovam HoUan- 
1) De speciebus binis vel ternis europaeis, e reliquiis 
eorum osseis derivandis, tantum loquor, quum aliae spe- 
cies fossiles fragmentisperpaucis, ita mancis nitantur, ut, 
ob magnas variationes in Sireniorum sceleti craniis et re- 
liquis ossibus observandas, secundum meam opinionem, 
maxima saltem ex parte, hypotheticae adhuc videantur. 
2) Vix enim putares Sireniorum genera sensim sen- 
simque seriore tempore esse exorta, quum ob pristinam 
longe majorem aquae in orbe terrarum, quare etiam plan- 
tarum aquaticarum, algarum potissimum, plantas plane- 
tae vetustissimas repraesentantium, abundantiam jam an- 
tiquissimis temporibus Sirenia, imo forsan longe prius 
quam terrestria animalia, existere eorumque prototypos 
repraesentare potuerint. Adde praeterea quod dicta ani- 
malia aquatica periculis minus essent obnoxia quam ter- 
restria, nominatim illo tempore, quo genus humanum mi- 
nus frequens minusque cultum erat animalia que terre- 
stria cum fructibus ipsi cibum commodius acquirendum 
praeberent. 
