Symbolae Sirenologicae 
239 
ad gramen pascendum egrediuntur, tradit Petr. Cieca {Chronic. Peruvian. p. 31). — H. 
Sloane (Voyage to the Islands Mariera, Barbados and Jamaica^ London 1727. Vol. II. p. 
329.) de pristina in Jamaica Manati frequentia narrât eumque breviter describit et prae- 
terea Tlie Ox-Fish of an Anonymus Portugal Purchas Lib. VII. c. 1 p. 1312 citât. — Bar- 
lot {Guinea apud, Churchill, Collection of Voyages Vol. V. Appendix of nat. hist. of Antil- 
les p. 562) Manatmn fusius descripsit et in hacce descriptione inter alia etiam rela- 
tionibus F. Christophori de Acuûna {Voyage on the river of the Amazons chap. 25.) usus est. 
Figura ejus, Plate 7 communicata, pessima, vero Dugongum potius quam Manatum reprae- 
sentat. — Oexmelin {Hist. d. Avanturiers 1744 T. I. chap. 6) refert Manatum insulam St. 
Domingo habitantem rostrum talpinum, oculos parvos, suillos, labia callosa, cerebrum par- 
vum et dentés molares tantum numéro 32 habere. — Gimiilla {Histor. natural, civil y geo- 
grafica de la naciones situadas en la riveras del rio Orenoco, Barcelona 1792 II. Vol. 4. 
Histoire de VOrenoque) refert Manatos in flumine Oreneco olim freqentes dentés et labia 
bovinis similia, sed labia crassiora, possidere et pullos binos parère. — La Condamine 
{Voyaye sur la rivière des Amazones 1745 p. 154.) antecessorum observationes manatinas 
in Universum confirmans insimul opinatur, Manatos fluminis Orenoci ab illis, quae insulas 
habitant, differre forsan posse. — Post Condaminum Bobantonius {Buffon Hist. nat. T. XIII. 
1765 p. 425) embryonis e Guyana transmissi structuram externam et internam descripsit 
et iconibus {Pl. LVII — LIX.) illustravit, quae quidem disquisitiones pro tempore accura- 
tissimae exactioris animalis cognitionis prima posuerunt fundamenta. Eodem loco ceterum 
Bobantonius de Manati scnegalensis cranio ab Adansonio (Hist. natîir. du Senegal p. 143.) 
relato loquutus est. — OseretsJcovsUus (Nova Act. Petropolit. T. XIII. (1796) p. 371.) Ma- 
natorum historiae nihil novi addidit., — Stedman (Surinam II. 1799 S. 375.) in Surinama 
Manatum mortuum vidit et breviter descripsit, nec non de ejus frequentia in flumine 
Amazonum loquutus est. — Wiedemann (Archiv, für Zoologie и. Zootomie Bd. IV. St. l.p. 
67.) Manati adulti cranium primus accuratius descripsit et magnas inter ipsum et Rosmari 
cranium differentias breviter exposuit. — G. Cuvierus (Annal. Mus. T. XIII. p. 273 Tab. 
XIX. fig. 1 — 4., Nouv. Bullet, d. Se. d. l. Société Philomatique I. 1809 p. 395., Rech. s. 
l ossem fossiles ed. 1. 1812., 2. ed., 3 ed. 1821—25 et 4 ed. Т, VIII. P. 2. 1836. p. 16. 
399.) Manati americani descriptionem, osteologia animalis fusiore praesertim insignem,pu- 
blicavit et de Manati scnegalensis cranii differentiis loquutus est. — Tilesius (Jahrb. d. Na- 
turgesh. I. Leipzig. 1802 S. 1 if.) de Manatis et Halicore utpote animalibus, quae fabulo- 
sis hominibus marinis et Sireniis originem dederunt disseruit. — E. Home (Philosoph. Trans. 
1821 p. 390. Pl. XXVI — XXIX.) de Manati a Dugongo dilïerentiis breviter loquutus ana- 
tomica nonnuUa ad americanum Manatum spectantia indicavit iconesque animalis, nec non 
ejus sceleti et ventriculi, sicuti intestini coeci figuras communicavit. — Albcrs (Icônes ad 
anatom. comparatam Lipsiae 1822 fol. Fasc. 2.) pariter fetura Manati, sed anatome fere 
excepta, fusius describens ad Sireniorum cognitionem perficiendam parum contulit — Har- 
lan (Journ Acad. nat. Se. Philad. Vol. III. P. 2. p. 390: Feruss. Bullet. IV. p. 106.) 
