Symbolae Sirenologicae. 
253 
epidermiali et alio e tela conjunctiva et elastica formate. Stratum epidermiale (A, p) e cellu- 
lis sensu horizontali dispositis, pigmentum largum praebentibus, compositum in strate suo in- 
terne cavitates conicas cutis papillas (BBB) foventibus continet. Ipsum vere Stratum epider- 
miale in sectiene corii perpendiculari, in papillarum cutis (BBB) lateribus, figuram quidem pa- 
pillarum (p), sed dissectione arteficiali effectam ostendit. — Cutis propria (C) papillas (BBB) 
satis insignes, conicas emittens, in superiore et media parte faciem admodum reticulatara prae- 
bet et telae elasticae funiculis satis validis (aaaact) in strata horizontalia quinque (abcde) divi- 
ditur, quorum duo inferiora (d, e) reliquis tenuiora observantur. Stratum superius (a) cum 
medio (c) secundo (b) paulo crassiora cernuntur. Stratum superius (a) papillas, cum processu- 
bus papillaribus arteficialibus epidermidis (p) alternantes, sursum emittens praeterea angus- 
tius, frequentius etdensius reticulatum reliquis apparet; strata duo ei subjacentia (b, c) deni- 
que latius, sed sparsius reticulata animadvertuntur, quod multo magis adhuc de stratis duobus 
inferioribus - (d, e) valet. Strata duo inferiora (d, e) enim telae elasticae funiculos crassiores 
quidem possident, reliquis tamen multo tenuiora et simpliciter reticulata inveniuntur. 
Leydig (Lehrbuch d. Histol. Francf. 1857 p. 87 in nota) observavit: se in fetu Manati 
pilis tenuibus, lanae characterem praebentibus, substantia medullari carentibus, sparsis, 
obsesso fossulas longe frequentiorum pilorum pristinam praesentiam indicantes conspexisse. 
Ad pilos singulos, ut porro notavit, folliculi simplices, parvi, sebam secernentes spectant. 
Glandulas sudoriferas non observavit. Teste eodem vibrissae massulas sparsas pigmenti 
fusci continent et inter follicules eorum musculorum striatorum fasciculi discurrunt. 
§ 3. Geographica generis distributio et magnitudo. 
De Generis Жаиа^г distributione geographica generali supra quidem facta primaria no- 
tavimus, hoc ipso tamen loco specialia, quae hucusque innetuerunt, afferenda esse videntur. 
In America Manati inde a Floridae partis orientalis fluminibus (Burew) ad Flumen St. 
Matthei Brasiliae, quare inde a gradu circiter 25° berealis latitudinis usque ad gradum 19 
australis latitudinis sunt observati. Quaeritur tamen num 19 gradus australis latitudinis 
ultimum distributionis australis terminum re vera repraesentet? 
In Universum quidem non solum in fluminibus majoribus lacubusque cum iis commu- 
nicantibus, porro in fluminum ostiis, sed etiam in oris marinis, fluminum ostiis propinquis, 
nominatim in locis eorum tranquillis, inveniri soient. Interdum vere etiam in ipso mari, 
praesertim ubi fentes aquae dulcis (e. c. ab insulae Cubae sinu Xagua austrum versus) 
emergunt (Humboldt Voy. II. p. 606) vel ubi aqua dulcis in mare affluit. Olim saltem etiam 
in Antillarum insularum ripis et fluviis fréquentes fuerunt. Sic e. c. de Manatis in insula 
Hispaniola in flumine Ozama fréquenter obviis Pet. Martyr, Gomara, Oviedo et OexmeUn 
loquuntur. Mamtos prope insulas Porterice, Cuba et Jamaica interdum magna copia vixisse 
e scriptis Acosfae et Bampieri, nec non Homii patet. De Manatis prope insulam Antillarum 
gallicarum Marigalante seu Marie Galande repertis Dapperus refert. Inveniuntur vere prae- 
