254 
J F. Brandt, 
terea non soîum in ipsis fluminibus majoribus terrae firmae Americae, sed etiam in fiumi- 
nibus ipsis affluentibus majoribus alte adscendunt. In flumine Orinoco e. c. referente Hum- 
boldto ad cataractas fluminiim Meta et Apure usque degunt et in ostiis fluvii Canno de Ma- 
nati dicti, inter insulas Carizales et de la Conserva fréquentes observabantur. — De Ma- 
natis in fluvio Rio Branco, flumini Amazonum affluenti, viventibus et inde in fluvios Ta- 
cutu et Mahn, quando aqua sunt valde repleti, fréquenter adscendentibus Sclwmburgk [Brit. 
Gifjana II. 156.) loquitur. Loca ubi in sie dictae terrae firmae Americae fluminibus. vel 
in sinubus marinis ipsi affinibus, Manati sunt observât!, satis numerosi quidem enumeran- 
tur, nihilominus tamen suspicare licet longe plurima Americae loca, ubi Manati suntreperti, 
hucusque adhuc desiderari. Scribunt de Manatis in flumine Tabasco (Dampier), in sinu 
Campeche {Campechebai) et in sinu Honduras, nec non in flumine Bluefield oris Mosquito 
(Dampier), in flumine Durien (Dampier), in flumine Rio Grande de la Magdeleine (Th. Cor- 
nelius), in Boca sie dicta del Drago, i. e. inter terrara firmam Americae, nominatim No- 
vam Granadam et Venezuelam et insulam Trinidad extensa [Damxner), in flumine Orinoco 
et fluminibus ipsi affluentibus lacubusque cum eo conjunctis {GumiUa, Dampier, Humboldt, 
Voy. au nouv. conün. VI. p. 226, 236 etc.) in fluminibus majoribus Gujanae Anglorum in 
Oceanum ostia facientibus [Scliomburgk Giijan. III. p. 786.], in Gujanae Hollandorum seu 
Surinamae flumine Surinam et Marrony, nec non Commevvyne et Mariwyne etc. [VanBosch, 
Berkel, Stedman, Jaeger, Krauss, Museum Lugdunense etc.) , in Gujana Gallorum seu Cayen- 
nae fluminibus e. c. Oyapoc, Sinnamari et Iracubo (Biet, De Laet, Binet), in flumine Ama- 
zonum et fluminibus variis ipsi affluentibus {Äcima, Condamine etc.), in flumine Maranhao 
et St. Fransisco {Sjnx u. Martius Brasil. Beise III. S. 1122),. in lacu provinciae Ilheos 
Brasiliae (Bapper) repertis. De Manatis in flumine St. Matthaei, sicuti in lacu gramini- 
bus abundante cum ipso communicante, visis et inde per oram marinam in flumen Al- 
coboça migrantibus apud Frincipem Maximilianmn de Wied (Beitrag, z. Naturgesch. v. 
Brasil. II. 602) legimus. Ex hisce patet Manatos inde a sinu Campechiensi usque ad flu- 
men St. Matthaei in fluminibus plurimis in sinum Mexicanum ejusque sinubus minoribus 
(Campechebai), porro in fluminibus in Mare Caribaeum irruentibus, deinde in Maris antil- 
lensis insularum sinubus et fluminibus ei affluentibus, in fluminibus denique pluribus orarum 
Venezulae, Gujanae Anglorum, Hollandorum, Gallorum et Brasiliae in Oceanum Atlanti- 
cum Ostia facientibus fuisse observatos. Hodiernis tamen temporibus Manati multo rario- 
res sunt, quam pristinis temporibus, imo adeo in plurimis locis prorsus vel fere prorsus eva- 
nuisse videntur, ita ut in flumine Orinoco et Amazonum tantum in hodiernum frequentissimi 
appareant. Ob carnis, pinguedinis et ex parte etiam corii, praestantiam enim non solum 
ab ipsis Americae incolis, sed etiam a nautis Europaeis, maria americana visitantibus, fre- 
quentissime occidebantur. Quod quidem eo facilius fieri potuit, quum non solum satis stu- 
pidi et mites sint, sed praesentiam suam respirationis actu etc. facile prodant. 
De Manatis genuinis Oceani Tranquilli orarum vel fluminum in ipsum ostia facien- 
tium pro certo nihil constat. Th. Cornelius et Petr. Cieca (cf. supra) de Manatis oras Pe- 
