Symbolae Sip.enologicae. 
255 
ruenses habitantibus omnino loquuntur, forsan tamen Mamtos innuere voluerunt, qui in 
fluminibus majoribus flumiiii Amazonum affluentibus (Solimoes etc.) in regno Peruano ori- 
ginem ducentibus inveniebantur. Orae Americae ab Oceano Tranquillo allutae, ob fluvios 
minoris magnitudinis in dictum Oceanum intrantes, aquae dulcis parva copia igitur gauden- 
tes, a Manatis forsan band habitantur. 
E ditionibus supra laudatis Mamti latirostris (sire veraspeciem distinctam praebet, quod 
Grayus adeo negat) ditio geographica, ut videtur, inde a Florida orientali et insulis Antillen- 
sibus, nec non a Sinu Mexicano ad Surinamam seu Gujanam Hollandorum, forsan ad Cayen- 
nam adeo esset extendenda, sicuti jam putavit^. Wagnerus (Sdireb. Säiigth. Th. VII. p. 130). 
Manatus australis, si re vera speciem ab antecendente diversam sistit, inde a flumine 
Amazonum ad flumen St.' Matthei habitaret (Wagner l. l. p. 123). Hujusce speciei vel an- 
tecedentis, si re vera différant, singula ceterum specimina prope insulas Shetlandicas et 
Orkadenses sunt observata (Balfour Baikie Proceed. Zool. Soc. 1857 p. 29). De Manati 
femina cumpullo in maris ora prope Dieppe jactata Vrolikius (Bycîrajen l. l. p. 56) refert. 
Manatus senegalensis inde a 16 gradu borealis latitudinis usque ad 10° australis la- 
titudinis vel ultra, et inde a 20 occidentalis fere ad 20 orientalis longitudinis in Africae 
parte occidentali et parte centrali est observatus. De Manato in hacce Africae parte, no- 
minatim in flumine Niger, frequentissime reperto jam J. Bapt. Labat (Nouv. relat. de 
l'Afrique occident. T. II. p. 338, Hasaeus Syllog p. 522) loquitur. — In provincia Angola 
prope urbem Loanda in fluminibus Zaire et Massangano saepenumero olim saltem capie- 
batur (Zuklieïli apud. Hasaetmi. 1. 1.). Liidov. de Chamo {1578) de Manatis fluminis Gam- 
ber et vicinorum fluviorum refert. (Hasaeus 1. 1.) Animalia dicta prope Angolam et Qui- 
saite, in ditione Massingan, in fluvio Quansa (Quanzo seu Coanza) esse reperta Olaus I)ap- 
perns affert (Hasaeus 1. 1. p. 523). In flumine Senegal eum detexit Adanson (Buffon. 1. 1.). 
Flumen Caracalla, 20 milliaria a capite Palmas remotum, (PerUns Proceeed. of th. Bost. 
soc. of nat. Mst. II. p. 198), porro flumen Kwora seu Niger supra jam commemoratum, flu- 
men Calabar [M. Bain Brit. Assoc. 1860 p. 256), flumina denique in sinum Biafra intran- 
tia Manatum nostris quoque temporibus pariter alunt. Ex ostio fluminis Gabon Bu Chaillu 
quinque sceletos retulit [Appendix to Travels in Eqiiinoctial Africa, Annal, a. Magaz. of nat. 
Mst. for lulg 1861p. 64). Sparmannus adeo [Philos. Trans. LXVII.p. 40) patriam ejus usque 
ad Caput Borne Spei extendere vult. Vogelius (Eeport Brit. Assoc. Meet. 1856 p. 98) spé- 
cimen Manati [Ауй incolarum) e lacu Tsad, Tsadda seu Binue accepit. H. Barthius [Bel- 
sen und Entdeckungen in Nord- und Central- Africa Bd. II. p. 605) de Manatis in Benue, 
deinde in flumine Schari (ib III. p. 289) in lacu denique Bebit (ib. V. p. 476) et in Issa 
p горе Timbuktu repertis, nec non de Manatorum et in dextris et sinistris flumininis Niger 
affluviis frequentia (ib. p. 1 04) loquitur. Animal a BurcMardo (Eeise in Nubien. Weimar 1820 
Anh. I. S. 669) sub nomine Om-Kergai commemoratum pariter ad Manatum spectare vi- 
detur, quamquam Rhinocerotis magnitudo ei tribuatur. Ab incolis Africae ceterum Mana- 
tus senegalensis fréquenter capitur. 
