256 
J. F. Brandt, 
De Manatonm summa magitudine adhuc sub judice Iis est. Varii praeterea auctores 
variis mensuris utebantur. Dampierus de Manatis 15 — 18-pedalibus, Hmiboldtius de 19- 
pedali et Qomara adeo de 20-pedali loquitur. In Universum tarnen majora quae capiuntur 
specimina 6 — 9-pedalia esse soient. 
§ 4. Manatorum vitae geous et captura. 
Mamtorum vitae genus hucusque minime tali modo est observatum, ut ejus differen- 
tiae e comparatione cum Halicore et Bhjtina instituta redundantes nunc quidem exactius 
proponi possint. Nihilominus tarnen specialia quaedam, ad Manatos potissimum referenda, 
nunc erunt addenda. 
Manatos reliquis Sireniorum generibus magis esse animalia fluviatilia quam marina, 
et ob dentium structuram etiam plantis durioribus litoralibus nutriri posse, supra jam in 
Sireniorum characteribus generalibus innuimus. E plantarum numéro, quas in Americae 
fluminibus appetere amant, Graminearum variae, sicuti Panicum elephantipes (Nees apud Mar- 
tium Flor. Brasil. II. p. 165) et aliae generis Panici et Paspali species afFeruntur. {Spix 
et Mart. Reise III. p. 1122, Schomburgk Reise II. p. 156). 
Manatos cbaracterem mitem, substupidum, haud timidum, in Rhytina ceterum jam a 
Stellero observatum, possidere, ex eo apparet, quod homines iis facili negotio appropin- 
quare etpotiri valent quodque facillime cicurantur. De Жйш^о mansuefacto insulae Hispanio- 
lae (non Nicaraguae, ut legitur Mém. de VAcad. Imp. d. Sc. VI. Ser. Sc. nat. T. II. p. 160.) 
a regulo Caramatexio provinciae Bainoa in lacu Guaurabo vallis Atiei, detento jam Petr. 
Martyr Anglerius (Oceani Dec. Hispali 1500 fol. Dec. III. cap. 8.) narrât. Animal nomine 
Matu! Matu! (i. e. generöse! generöse!) vocatum advenisse et pabulum (panem) e manibus 
reguli familiarium sumsisse, more christiano vestitos autem, quia a juvene quodam cliris- 
tiano basta acuta erat affectus, évitasse, omnino credendum est. Sin autem auctor addit: 
Manatum signo dato sua sponte dorsum Indis obtulisse eosque musica et cantu comi- 
tatos in lacu circumegisse, hujusmodi relationem ad fabulas de DelpJiino Arionis [Hero- 
dot I. 23, 24) et liipponensi (Plin. Epist, IX. ep. 33, Plin. H. N. IX. cap. 8)narratas rele- 
gare debemus — De eodem Manato Lopez de Gomara loco supra laudato loquitur. — Mana- 
tos cicures etiam hodiernis temporibus in America australi (Guyana) existere Schomburgkius 
(1. 1. III. p. 786) auctor est, de Manato mansuefacto enim a Pâtre quodam detento refert. 
Manati per paria vel, ubi frequentiores sunt, gregatim, Rliytinae igitur more, vivunt, 
sed non Semper in iisdem locis degunt, verisimiliter enim, pabulum sapidius indagantes, in 
fluminibus minoribus, aqua largius impletis, altius adscendunt, aquae autem copia demi- 
nuta denuo in flumina majora descendunt (Schomburgk 1. 1.). 
Manatorum femellae per menses undecim gestare, pullum per sex menses lactare 
et inter pedes pinniformes fovere dicuntur. 
Manati, ut supra jam singulis locis obiter indicavimus, pristinis temporibus, nomina- 
tim ante Americam detectam, longe frequentiores erant quam nostris. Imo adeo in singulis 
terrae continentis vel insularum fluminibus et oris nunc rarissime occurrunt vel prorsus 
