278 
J F. Brandt, 
maxima ex parte describens, sceleti iconem idealem (Tab. 90) cum cranii, humeri, ulnae et 
radii figuris (Tab. 91) communicavit. 
Eickwaldus in Lethaea rossica Vol. III. {Dernière Période p. 342.) labores modo lau- 
datos, Bliytinac cognitionem promoventes, prorsus negligens ejus descriptionem brevem, 
parum exactam, ut ipse fatetur, obiter (obenhin) concinavit et contra assertiones Baerii, 
quibus adeo antea (Bullet, sc. d. VAcad. Imp. d. Sc. 1 sér. T. F/., 1839., рад. 24.) annue- 
rat, et meas, ejus exstirpationem probantes, ab ipso minime refutatas, imo haud commemo- 
ratas, de Bhytinis auffugis in partibus borealibus orarum Asiae et Americae, nec non Oceani 
glacialis, adhuc degentibus hypothetice loquutus est. 
Oweniiis {Palaeontology . London 1860 p. 400) Eichwaldum sequutus de Bhytinis 
in regionibus borealibus Oceani tranquilli et Oceani glacialis fluminibus degentibus pariter 
contra: «academicians of Petersburg and good naturalists described and gave figures of the 
bony etc.« disseruit. 
Cranium integrum cum aliis ossibus a Vosnessenskio acquisitum et potissimum sceletus 
fore completus a Societate Rosso-Americana Academiae nostrae serius transmissus, sicuti ossa 
a Siemaschko communicata, Bliytinae osteologiae haud spernenda praebuerunt incrementa et 
novum tractatum scribendi commodam mihi obtulerunt occasionem, cujus argumentum, sub 
titulo : «Bapport sur un mémoire qui en traitant sur V ostéologie comparée de la Bhytine consti- 
tue la seconde partie des mes Symbolae Sirenologicae« Academiae Scientiarum 6 Sept. 1861 
communicavi. (cf. Bull. se. 3 sér. T. IV. p. 304, Mélang. biol. IV. 75). 
Eodem tempore (Septembre) Nordmannus (quae SiemascliJco in Fauna sua communi- 
caverat haud respiciens) Societati Fennicae descriptionem Bliytinae sceleti ab ipso accepti, 
nunc in Museo Universitatis Helsingforsianae conservati, cum figuris communicavit, quae 
anno 1863 in Actorum Societatis Scientiarum Fennicae T. VII. p. 1 — 36 tabulis V. illustrata 
prodiit. Sceletus dictus junioris speciminis fuit, 1 6|~ pedum longitudinem praebentis. Cum 
sceleto in Museo Academiae Petropolitanae comparatus Helsingforsianus non solum magni- 
tudine fere | minor, sed multo minus completus invenitur, etiamsi Eicliwaldus [Bullet, d. 
nat. d. Moscou 1866 n. 1.) contrarium contendat. In sceleto dicto enim partes petrosae 
ossis temporum, pars anterior ossis ethmoidei, ossa palatina, maxillarum superiorum par- 
tis palatinae partes posteriores, vomer, nec non processus pterygoidei cum parte alarum 
magnarum ossis sphenoidei prorsus desunt. Mandibulae anguli imperfecti conspiciuntur. 
Humero, ulnae et radio partes articulares una cum epiphysibus desunt. Storni latera pa- 
riter haud intégra inveniuntur. — Ossa carpi, metacarpi, phalanges digitorum, pelvis, ver- 
tebrae caudales nonnullae, sicuti processus spinosi inferiores ad unum omnia desiderantur. 
Cranii, scapulae, sicuti ossium extremitatum Nordmannianae figurae (Tab. I., II, IV.), 
etiamsi partium, supra commemoratarum, defectu laborent, bonae sunt. Quod quidem etiam 
de vertebris in tabula III. repraesentatis valet. Sceleti figuram vero non laudarem. Cranii 
ejus occiput processus condyloideos difformes, valde retrorsum elongatos, ostendit. Verte- 
brae caudales admodum sejunctae sceleto formam nimis elongatam praebent earumque ter- 
