280 
J. F. Brandt, 
anno 1862 parüer proposiii (cf. Bullet, sc. 3. sér. T. F., 1863, p. 658, et Mél. Ыоіод. T. 
IV. p. 259). Serius tamen conjeci Owenium opinionem de Rhytina hodiernis temporibus 
adhuc vivente e Lethaea Eicliwaldi, in Palaeoutologia sua omnino haud laudata, verisimil- 
lime desurasisse (cf. Bullet, sc. 3 sér. T. IX. p. 279, Mélang. Ыоіод. T. V. p. 363). — 
Eichivaldus {Bullet, cl. natural, d. Moscou 1866 no. 1. p. 142.) verbis haud raro contra- 
rium probantibus, non argumentis, imo haud raro erroribus gravibus, opinionem mutatam, 
in Lethaea propositam, defendere studuit. 'Equiàem (Btdl. d. nat. d. Moscouib.no. 2. p. 572.) 
singulis ejus defensionis propositis refutatis argumentis duodecim Rhytinae exstirpationem, 
ab Owenio (quo ex parte nitebatur Eichivaldus), ut compertum habeo, post publicationes 
Baerii et meas, supra laudatas, pariter acceptam, denuo confirmare et animalis dicti hodier- 
nam in Oceani tranquilli parte maxime boreali et Mari glaciali existentiam refutare studui. 
Nihilominus tàmen EicJmaldus, etiamsi miro sane modo fateatur: se ob temporis penuriam 
omnia scripta, quae ad rem spectant, legere (quare etiam funditus refutare) haud potuisse, 
more solito, argumenta contraria gravissima aut ignorans, aut sine causis sufficientibus 
respuens, hypothesin suam de Rhytina in regiones maxime boréales Asiae et Americae ab 
Aleutis repuisa, ibique adhuc vivente, propositam denuo obstinatissime, dictatoris instar, 
praedicavit. (cf. Bullet, d. nat. d. Mose. 1866. no. 4 p. 521.) Quo facto ejus methodura res 
literarias, ut ipse fatetur, obiter (obenhin) tractandi vituperans hypothesin dictam argu- 
mentis pluribus denuo refutare studui et probavi: 1) Multorum peregrinatorum, qui regio- 
nes illas visitarunt, nullum, quos inter VosnessensMus Rhytinae indagandae causa ab Acade- 
mia missus, nec Rhjtinam vidisse, nec de ea audivisse. 2) Rhytinam in locis, ubi est ob- 
servata, nominatim prope insulam Beringii etCupri, per totum annum degisse, quare anima- 
libus migratoriis cum ^^гсЛг^Шо minime esse adnumerandam. 3) ob Algarum penu- 
riam vel defectum et maria illa per maximum anni spatium gelata, Algarum, unici Rhytinae 
pabuli, vegetationem diu impedientia, in regionibus ab Eichwaldo indicatis haud exspectari 
posse. (Cf. Bull. d. nat. d. Mose. 1867. no. 1). 
Relationes Jacowlew'd supra commemoratae, ixPekarshio publicatae, ad БЛ^^шйш prope 
insulam Beringii 1754 observatam et captam, deinde ad Cupri insulam eo ipso anno jam 
exstirpatam, spectantes, quarum versionem infra invenies, observationibus novis de Rhy- 
tinae geographica distributione et exstirpatione a me (cf. Bidlet. se. d. V Académie Imp. d. 
8c. d. St. Pétersh. T. XI. p. 445, Mélang. Ыоі. T. VI. p. 223.) publicatis ansam dederunt. 
Recentissimis temporibus osseas auditus organi partes Rhytinae, ex osse temporum a 
me transmisse erutas, in tractatu eximio nuper publicato non solum exactissime descripsit, 
sed cum aliorum mammalium partibus similibus comparavit et de fuuctione earum egit III. 
Claudius (Mém. d. VAcad. Imp. d. Se. d. St. Pétersh. VIL Sér. T. XI). 
Middendorffius (Sibirische Reise Bd. IV. Th. 2, Liefer. L. St. Petersb. 1867. 4. p. 
837 — 842.) secundum Baerii et meas observationes brevem Rhytinae exstirpationis etinin- 
sula Beringii detectionis historiam dédit et de patria ejus pristina loquutus est. Relationi- 
bus suis figuram animalis memoratu dignissimam, expeditioni Beringianae, imo forsan adeo 
