286 
J. F. Brandt, 
guitur. Labyrintlii cavitates minores quam in Elephantis,, DinotJieriis et Hippopotamis ap- 
parent. 
Axis Cochleae Ii spirae praebentis {Claudius) versus latus directa apicalem partem 
deorsura et paulisper antrorsum spectantem exhibet. — Canales semicirculares non solum 
crassitie majore a partibus homologis reliquorum generum Sireniorum recedunt, sed etiam 
ampuUis amplioribus quam in Halicore, minus amplis tamen quam in Mamtis distiguuntur. 
Canalis Cochleae Blujtinae Halicores plus i, Manati vero -| spirae ostendit. — Lamina 
spiralis secundaria, cujus rudimentum in Halicore inveniebatur, in Rhytina non est obser- 
vata. — Cochleae spirae pars apicalis in ipsius apicis summo parte sua basali libéra Coch- 
leae initio adjacet {Claud. fig. 6), quod secundum Hyrtlium {Tab. IX. fig. 1 et 2) nec in 
Manafo, nec in Halicore observatur. 
De ossiculis auditus Rliytinae supra jam in Symholarum Fascicido secundo p. 10. egi- 
mus eaque figuris in Tabula II. fig. 13 ad 16. conspiciendis illustravimus et cum ossiculis 
auditus organi Manati et Halicores comparavimus. Ex hacce comparatione in Universum 
redundaret, Bhytinae ossicula auditus propius ad partes homologas Manati, quam Halicores 
accedere, sed notis pluribus peculiaribus differre, etiamsi a typo generali in »Sirewws conspi- 
cuo minime recédant. Exinde sequitur, Rhytinam etiam, quod ad ossicula auditus attinet, 
genus peculiare, quodammodo tantum inter Manatos et Halicorem intermedium, praebuisse. 
§ 6. Ossium cranii Sireniornm, hnprimis Rhytinae, compages ad vitae genus aquaticum eorom relata. 
Bhytinae aliorumque Sireniorum sceletum singularumque ejus partium rationem in ca- 
pitibus antecedentibus quidem consideravimus; observationibus antea propositis tamen aliae 
ad cranii structuram animalium habitationi aquaticae commodam spectantes, supra ex parte 
tantum breviter commenioratae, erunt addendae. 
Sireniorum ossa ab ossibus longe tenuioribus minusque ponderosis Pachydermatum 
et praesertim Getaceorum valde distiucta, in Universum validissima, crassissima et eboris 
instar densissima, imo splendentia et admodum ponderosa esse minoremque pinguedinis co- 
piam continere ossibus Cetaceorum, in cranii ossibus deinde diploes loco plerumque massam 
osseam durissimam, densam ex parte etiam densissimam, observari jam alii ex parte nota- 
runt. Quae quidem ossium structura animalibus in aqua plantas pascentibus admodum 
commoda videtur, quum aquae commotae vi corporis ponderosi ope facilius resistere pos- 
sint. Rhytinae cranium imprimis non solum ossium crassitie, sed etiam pondère maximo 
eorum, reliquis Sireniis antecellit. Ossa enim cranii ejus multa, imo plus minusve fere om- 
nia, nominatim vero os occipitis, ossa temporum, sicuti ossa bregmatis, frontalia, zygoma- 
tica et intermaxillaria crassitie et pondère distinguuntur, aquae vi igitur valde resistere 
valebant et animali marino, Rliytinae instar, in mare procelloso undis, saepe vehementissi- 
rais, imo inter glaciei massas enormes, haud raro jactato, optime convenerunt. 
De ossium cranii Rhytinae singulorum junctura, re vera singulari, reliquis Sireniis 
