290 
J. F. Brandt, 
quendi et in conspectum ponendi. Differeutiae partium aiit ab animalium aetate dependere, 
aut in partium singularum numeri et formae diversitate consistere possunt. 
Sceletmn Bhytinae jumoris speciminis, 16|- pedum longitudine oiferens, sl Nordmanno 
(Ada Socid. scient. Fennicae, Helsingfors 1863. 4. T. VII. p. 1. Tab. I — V.) descriptum 
et depictum, Academiae Scientiarum specimine adulto \ minor, minusque completum (cf. 
supra p. 278.) cum hocce comparatum vario modo recedit, ita ut animalis sceleti ideam 
completam minime praebeat, quamquam differentias notatu dignas plures ab aetate juvenili 
plerumque derivandas manifestet. 
In sceleto dicto Nordmanni nominatim cranium angustius et magis elongatum appa- 
ret suturasque magis distinctas ostendit. Mandibula ramis angustioribus et angulo breviore 
gaudet. A-^ertebrae non solum minores, sed etiam processibus tranversis et spinosis angus- 
tioribus munitae iiiveniuntur. Vertebrarum cervicalium 5 et 6 arcus superior supra ossea 
massa haud clausus est, quum e contrario in specimine academico osseus appareat. Cos- 
tas multo angustiores et tenuiores videmus. Scapulae tuberculum, processus coracoidei ru- 
dimentum in adultis sistens, in sceleto Nordmanni non observatur, una cum epiphysi enim, 
cavitatem glenoidalem continente, deperditum esse videtur. ülna et radius, in adultis toto 
margine interiore invicem conjuncta, in sceleto Nordmanni parte superiore et inferiore tan- 
tiim sunt coalita, sed omnino invicem valde approximata inveniuntur. Sternum (cujus partem 
anteriorem latiorem, contra homologiam cum sterno Manatonim (cf. Symb. Fase. II. p. 77. 
Tab. VII. f. 3.), pro posteriore erronée habuit lU. Nordmannus l. l. p. 25.) minus latum 
quam in animalibus aetate provectioribus fuisse videtur ^). Epiphysium extremitatum, sicuti 
scapulae epi])hyseos in sceleto a Nordmanno descripto, defectus ceterum demonstrat, partes 
dictas in Eliytina sedecimpedali cum ossibus suis nondum coalitas fuisse. Diiferentias ad 
partium singularum numerum et figuram spectantes in Bhytinae sceletis, sicuti in craniis 
aliisque ossibus ejus, fréquenter observavi. 
Ossis occipitis squama supra aut arcuata, aut subtrigona cernitur. 
Fossae ante condylos occipitales conspicuae centrales vel laterales sunt. 
Foramen ossis occipitis sensu transverso ovatam vel subcordatam formam ostendit. 
Lineae semicirculares plus vel minus distant, quare cranii superioris faciei pars ver- 
ticalis in medio latior vel angustior cernitur. 
Os interparietale subovatum, subconicum, subcordatum et cordato-pyramidale inveni. 
Laminae cribrosae forma variât, ut e figuris nostris in Symbolarum Fasciculo I. Tab. 
II fig. 3 et 6. communicatis et cum figura Nordmanni [Taf. I fig. 4.) comparatis apparet. 
Quare Nordmannus, de partis dictae variatione haud cogitans, figuras nostras exactas sine 
Ulla causa 13.) vituperavit. Figurae nostrae ceterum animalis adulti, Nordmanni vero 
junioris cranio originem debent. 
1) Os lacrymale Hhytinae haud A^Q^se (m Symbolarum I coutrarium putavit [p. 13.). 
Fase. II. p. 23. S 9.) deinonstravi, etiamsi Nordmannus \ 
