Symbolae Sirenologicae. 
293 
Apud Coxium (p. 101) porro legitiir, navem Trinitatis aCorvino quodam ductam anno 
1762 varia Manati coria ex eadem insnla reportasse. 
Ulteriores communicationes ad Rliytinmi prope insulam serins ad annum 1768usque, 
quo teste Sauero ultimum ej'us spécimen periit, obviam spectantes hucusqne indagare haud po- 
tui. Ex eo, quod ûïednikow anno 1764, ad insnlas Aleuticas navigans antecessorum more 
Beringii insulam cibis, nominatim Rliytinarum carnibus, acquirendis {Coxep. 155.) non visi- 
tavit, forsan concludere licet, Eliytims illo tempore ibi jam rarissimas fuisse. Quod quidem 
60 verisimilius videtur, quum quatuor annos post ultimum animalis Individuum occidebatur. 
Jakowlewius ceterum Bliytinarum exstirpationem, prope Cupri insulam jam peractam, etiam 
prope Beringii insulam timens, ex insula Cupri anno 1755 redux in scripto Nischne-Kamt- 
schatkensi magistratui ab ipso tradito desideravit, ut Bolscherezkii summus magistratus 
jussum emitteret, qui hominibus in Beringii insula degentibus vetaret, ne insidias Bliytina- 
rum speciei nocivas adhibeant. 
Jacoivlevii socii ceterum Rhytinis capiendis alia quodammodo metliodo quam Stellen 
sodales utebantur, quam eam ob causam paucis communicare liceat. 
Hommes octo, quorum unus palo longo, apice ferreo, fere ensiformi (lancea) armatus 
in puppi stabat, cymbam versus capitis animalis directionem appulerunt, deinde vero puppi 
versus vaccam directa vir lancea armatus cor animalis sauciavit. Quo facto nautae cymbam 
citissime removerunt, ne caudae vel corporis mole animalis obverteretur vel destrueretur. 
Bîiytina tali modo sauciata mox elanguescebat et ventre sursum directo in uno eodemque 
loco remansit. Nautae deinde hamos loris instructos animali affixerunt et corpus ej'us loro- 
rum ope puppi alligatum in ripam traliebant ibique, ne caro putresceret, statim disseca- 
runt. Singula vaccarum specimina, adipe et ossibus orbata, carnis 8000 libras rossicas 
circiter praebentia, hominibus 33 per mensem totum satiandis suffecerunt. 
Ut supra jam breviter innuimus, P. Jakowleiv pristinam Bkytinae prope insulam Cupri 
praesentiam, ab III. Baerio et a me ipso nondum satis probatam, in diarii sui loco a Pe- 
karshio publicato disertis verbis demonstravit, ut in tractatu peculiari {Bull. se. 3 sér. T. 
XL p. 445 et Mél. biolog. T. VI. p. 223.) jam communicavi. 
Jakowlew enim, qui anno 1755 in insula modo commemorata degebat, vaccas sic 
dictas quidem non amplius invenit, sed ab expeditionis suae sociis et Kamtschatcalibus, 
qui ante ipsum insulam Cupri visitaverant, audivit, eas ipsas olimgregatim ibi vixisse, sed jam 
exstirpatas esse. Anno 1754 vaccas marinas prope insulam Cupri non amplius exstitisse, 
ex eo quoque apparere videtur, quod expeditio Krasïlnïkowii ibi appulsa radicibus et con- 
chis nutriebatur {Coxe l. l. p. 55.), quodque inter nutrimenta a Steph. Glottow 1762 in in- 
sula dicta conquisita vaccae marinae haud appellantur. Quo anno in Cupri insula ultima 
BJiytinae specimina sint occisa, hucusque nondum liquet. Expeditiones Bassowii anno 1747 
et 1749 ibi hibernantes [Buer Mél. biol. III p 527.) ad exstirpationem pro certo pluri- 
mum contulisse videntur. Bliytinae ceterum sine dubitatione prope Cupri insulam mino- 
