312 
J. F. Brandt, 
vitae génère (aquatico) cum Cetaceis genuinis conveniant ita qiiidem, ut dentibus, nutri- 
mento vegetabili destinatis, canalis intestinalis forma et laryngis structura tantum différant. 
Qua de causa statuit: Sirenia divisionem constituere Cetaceorum typum generalem quidem 
praebentem, ita diversam tamen, ut nec Delphinis^ nec Balaenis adjungi possit. 
Bronn {Lethaea geognostic. 2te Ausg. 1851 — 56. III. 775.) Sirenia sicuti, Zeuglodon- 
tes, Cetaceorum familias esse statuit. 
0. Schmidt (Lehrbuch cl. Zoologie. Wien 1854. p. 448.) Sirenia sub nomine Sirenifor- 
mia Cetaceorum ordinis secundae familiae, Pinnipedibus antepositae inseruit. 
Giebel (Die Säugethiere. Leipzig 1855. 8.) Sirenia, quibus genus Dinotherium addit, 
Cetaceis adscribit ita quidem, ut ipsa Pinnipedia sequantur. 
Van der Hoeven {Handbuch d. Zoolog. IL 1856. p. 665.) concessit quidem: Sirenio- 
rum cum Cetaceis juncturam varias admittere dubitationes, nihilominus tamen Sirenia fami- 
liae propriae titulo Cetaceorum ordini inseruit, putavit enim : Sireniorum cum Pachyderma- 
tibus consüciationem haud paucas pariter offerre difficultates. 
Rapp {Anatomische Untersuchungen über Manatus {latirostris) in d. Jahresberichten 
d. Vereins f. Naturhunde in Wurtemberg. Stuttgart 1857. 8. p. 87.) ait: Cetacea herbivora, 
si ea ipsa a genuinis Cetaceis disjungere volumus, aptius ordinem peculiarem inter Pachy- 
dermata et Cetacea locura tenentem Sireniorum nomine formabunt. 
Krauss in Manati surinamensis osteologia (Müller's ArcJi. Jahrgg. 1858. p. 390.) et 
in observationibus serius (ib. 1862. p. 415.) publicatis de Manatidorum classificatione 
et affinitatibus tacuit. 
P. Gervais (Zoologie et Paléontologie françaises, 2e éd. à Paris 1859. 4. p. 276.) Sire- 
nia ordini peculiari sub nomine Sirénides adscripsit. 
Nordmann (Beiträge zur Kenntniss des Knochenbaues der Bhytina Stelleri in Actis 
Societatis Scientiarum Fennicae c. tob. F., Ilelsingfors 1863. p. 8.), quae sequuntur, obser- 
vavit: quum nunc mandibula quoque cognita sit, Bhytinae sceleti structuram, Halicores ma- 
gis appropinquandam esse, Bhytinam vero etiara cliaracteres plures peculiares offerre, quo- 
rum craniülogici jam a Brandtio sunt eruti. Ossium Bhytinae affinitatem cum manatinis 
minoris esse momenti. Equidem vero, secundum comparationes exactas in Bhytinae, Ma- 
nati et Halicores sceletis institutas, amico defuncto penitus assentire haud potui. Eodem 
enim tempore, quo Nordmannus 1. 1. in Diario Academiae nostrae {Bull. sc. d. VAcad. Imp. 
d. Sc. d. St. Pétersb. 3 sér. T. IV. p. 305, Mél. biol. IV. p. 76.), de Bhytinae aftinitatibus 
disserui eamque, quod ad sceletum Universum attinet, pro animali inter genus Manatiis et 
Halicore intermedio, trunci et extremitatum sceleto Halicoris affiniore, sed praeterea etiam 
notas peculiares praebente, declaravi. 
Hensel {Jahresber. Archiv, f. Naturgesch. fortgesetzt v.TroschelJahrgg.XXVII. 1862) Sire- 
nia inter mammalia Ungulata divisionis valore Pinnepediorum(üngidatormn) nomine enumerat. 
Kner (Compendium d. Zoologie. Wien 1862. 8. S. 324.) Sirenas Cetaceorum ordini 
adjunctas Pachydermatum ordini anteposuit. 
