342 
J. F. Brandt, 
Caput VI. 
Юе Sireniorum ordinis classlficatäoite« nec non de fainiliarum et 
generum eoruin cliaracteribus essontialibus. 
In commentario nostro de Bliytinae lamina palatina publicato {Mém. de VAcad. Imp. de 
Sc. de St. Pétersb., VI. Sér. Sc. таШт. pbys. et nat. T. 11,2^. 103)Sirenia in Tribus duas 
{Balaenidis et JDeljMnidis SLualogas) i.e. тШуігпеа genus Rhytinae, et Haikorea Manatorum 
et Halicores genus amplectentia divisi, ad quam quidem divisionem inclinavit etiam Rappius {Die 
Cetaceen p. 24) G. Grayus vero {List of specim. of Mammal. in tli. Brit. Mus. London 1843, 
p. XXIII) e singulis ^Sïremomw generibus familias singulas {Manatidas, Halicoridas et Bhy- 
tinidas) composuit. Primus Symbolarum Sirenologicarum fasciculus {Mém. de VAcad. Imp. 
de Scienc. de St. -Péter sb. Scienc. nat., T. V, Livr. 4) Libro III Sireniorum generum pristi- 
nam classificationem a me propositam adliuc continet. Serius Grayus {Catalogue of tJie 
spécimens о f Mammal. Part. I, Cetac. Lond. 1850, p. 138) Cetaceorum Subordinis II sui 
{Sirenia amplectentis) genera omnia familiae unicae [Cetaceorum quartae) i, e. Manatidis 
adscripsit. 
Sireniorum generum affinitates e structura osteologicae ratione potissimum derivatae, 
et supra in fasciculi Symbolarum II, Libr. IV, p. 157 demonstratae, nexum naturalem accu- 
ratius considérantes Sireniorum ordinis genera omnia Familiae unicae adscribi omnino 
possent. Dentium praesentia aut defectus, cui in aliis mammalium ordinibus valorem gra- 
vem tribuere soient ') ob characterum genus edentatum Bliytinae cum generibus dentatis 
Halicore, Halitlierium et Manatus invicem vario modo conjungentium , supra in fasci- 
cuculo II, Lib. IV fusius demonstratorum , magnam copiam, Sireniorum generum divi- 
sionis fundamenta haud praeberet; nisi genera laudata ad unum omnia characteres ip- 
sis peculiares possiderent, quorum nonulli divisionis ansam dare possent. Re enim exac- 
tius considerata Sireniorum ordo genus offert aquam dulcem marino, plantas in aquis dul- 
cibus crescentes autem fucis praeferens, i. e. genus Manatorum, caudae figura externa ro- 
tundata, nec non vertebrarum ejus terminalium structura (cf. Symbol. Sirenol. Fase. II, Tab. 
VIII, fig. 3), vitae genere igitur paulisper alieno et morphologicis notis quibusdam a reli- 
1) Dentium rationem, ut nuper denuo praedicavit Ser- 
res [Compt. rend, de VAcad. de Paris 1867, T. LXV. p. 
429), in mammalium classificatione шахіті Semper mo- 
menti esse minime concederem. Dentium numerus et struc- 
tura in quibusdam mammalium ordinibus e.c. in ^майгм- 
manis, Feris, Gliribus et Marsupialibus magni omnino va- 
loris est. In Ungulatis, exce])üs Buminatibus, vero dentium 
ratio admodum difFert, ita ut incisivi saepe, canini vero in- 
cisivis frequentiusdesint, dentium molarium structura au- 
tem admodum variet. In sie dictis Edentatis non solum 
incisivi Semper et canini saepe, sedhaud raro etiam dentes 
omnes desunt. Cetacea genuina genera continent, quae aut 
in utraque maxilla, aut in mandibula dentibus plus mi- 
nusve numerosis, aut binis, aut in maxilla dente unico tan- 
tum munita sunt, aut prorsus edentata inveniuntur, ita ut 
Speeles dentibus carentes familiae Balaenidorum titulo 
ob dentium rationem a Delphinidis aegre sejungi possent, 
nisi ab bis multis aliis characteribus differrent. De par- 
vo dentium systematis valore in Sireniorum classificatione 
ceterum jam in Symb. II fasc. p. 94 dixi. 
