Symbolae Sirenologicae 
343 
quis generibus distinctum. GmerSiHaUcores etBhjtime\ero, quibus ob caudae partis termi- 
nalisosteülogicamrationemsimilem(^i^w&. Tab. VIII, fig. 2 Rhytim, ib. fig. 4:Halicore), Ha- 
litherii genus adjungerem, caudae pinna furcata, habitatione marina et pabulo e fucis mari- 
nis desumpto a Manatis differunt. Sireniorum gênera igitur satis commode in divisiones {fa- 
milias) duas {Manatida et Halicoricla)^ supra commemoratis, quae dentinm ratione nituntur, 
magis naturales, dividi et characteribus quae sequuntur distingui posse videntur. (cf. Brandt 
Bull. se. d. VAcad. Imp. d. St.-Pétersb. T. XIII, 1868, p. 21; Mél. biol. T. VI, p. 593). 
I. Familia Iflauatida. 
Cauda intégra rotundata. Dentés incisivi persistentes nulli. Molares {{] vel Ц {l? 
quorum tarnen in adultis |; |, || vel || tantum simul adsunt, magnitudine satis aequales. 
Molares maxillares plerumqne radicibus ternis, mandibulares vero binis muniti. Ma- 
xillarium coronae integrae eminentias e tuberculis subternis confluxas, transversas, bijugas 
invicem parallelas, triàngulares offerunt. Mandibularium coronae integrae a maxillarium co- 
ronis margine posteriore in cristulam humilem elevato distinguuntur. Caudae vetebrarum 
terminalium nonullae processibus destitutae. M^iducatio ciborum praecipue molarium et 
ex parte tantum laminae corneae palatinae et mandibularis ope efficitur. 
Praeter caudae vertebras pars cranii rostralis deorsum curvata, ossis intermaxillaris 
pars antenasalis narium aperturae longitudine brevior, oculorum cavitates annulo osseo com- 
plet© cinctae, processus zygomaticus ossis temporum tumidus, mandibulae rami longiores et 
humiliores, anguli ejus breviores, vertebrarum dorsalium et lumbalium corpora humiliera 
et longiora, scapulae latiores , margine anteriore arcuato magis prominentes, differentias 
osteologicas générales magis characteristicas praeberent. 
Ventriculo appendicibus tribus, (cardiaca glandulari et coecis binis pyloricis) munito, 
nec non vesiculae felleae praesentia Mamti Halicoris sunt affines. Canalis intestinalis cor- 
pore 11 — 12es longior, coecum apice divisum, renés margine interne sublobati et praeser- 
tim cerebri fere aeque longi quam lati hemisphaeriorum lobus anterior, posteriore parum an- 
gustior, non admodum convexus, nec non corpora clavata satis magna differentias notabiles 
pariter sistunt'). 
Ex animalium terrestrium numéro molarium coronarum structura Mamti Tapiros, 
caudae figura quadammodo Castor es revocarent^). 
1) De Manatorum generis characteribus fusioribus su- 
pra p. 242 sqq. de osteologicis notis eorum p. 123 et 
153 egimus. 
2) In literatura supra p. 241 de Manatis communicata 
non adnotatum invenies Castelnau Expédit. d. l. parties 
centr. d. l'Amérique du Sud VII. Part. Zoolog. Paris 1856. 
4 p. 144. sqq., ubi junioris speciminis Manati americani 
sceletus describitur. Auctor meritissimus narrât, quum 
expeditio a Nauta ad Febas desceuderet, fere quotidie 
captos esse Manatos, in hac regione planta ab incolis 
Gamelota nominata nutritos, incolarum nutrimentum prin- 
cipale formantes. Videbatur quoque spécimen cicuratum. 
Relatum praeterea legitur: Fêles concolores quaternos 
sociatos in Manatos nocturno tempore pascentes impetum 
facere, ita quidem ut Felium dictarum una in dorsum 
Manati insiliat, aliae vero impediant, quominus in flu- 
men aufugiat. Manati іУ^—З meterorum longitudinem ob- 
tulerunt. — Literaturae anatomicae addendum. Cuvier, 
Leçons d. VAnat. сотр. sec. éd. 
