346 
J. F. Bbandt, 
et parte anteriore a rostri apice niagis remota quam in Manatis, sed, fere ut in his, minus 
retrorsum et sursum elongata, quam in Halicoris. Ossium nasalium evolutionem pariter 
quidem variabialem, ut in aliis Sireniis, invenimus; in Universum tarnen Halitlierii ossibus 
nasalibus ambitus major quam Mamtorum, Halicores et Eliytinae tribuendus esse videtur. 
In ' Halitherio {Schinzii saltem) Kaupius pelvim perfectiorem cum femorum rudimentis a 
pelvis cavitate glenoidali receptis detexit. 
De Halitheriorum osteologia cf. Symbol. Siren. Faso. II. p. 147 et 155 ^). 
Halitheria sunt Halicorida magis ad Manatida quam Halicorae tendentia, Halicoris ta- 
rnen in Universum similiora quam Manatis. Generis Halitlierii speciebus pro tempore ma- 
gis fundatis cum Kaupio (Beitr. p. 11.) adnumerarem Hal. Schind Каир., Hai. Cuvieri 
Ow. et Hal. Christoli Fitz. Hal. Serresii Gerv.). — De Hal. subapennino Bruno (Chei- 
rotherio subapennino Bruno) adhuc dubitarem, num re vera sit generis Halitlierii species, 
sicuti jam supra p. 147 etc. indicavi. 
2. Genus Наіісоге Iiiig. 
Corpus corio pilis rigidis, sparsis obsesso vestitum. Dentés incisivi in parte cranii 
maxillari superiore in adultis bini, laniariis similes, in maribus prominentes. Molares in 
Universum || vel | |, inde a primo ad ultimum magnitudiue aucti, quorum in adultis 3 
vel 2 tantum in utroque maxillae et mandibulae latere simul adsunt. Molares omnes radi- 
cem simplicem, cavam, a corona haud sejunctam possident. Coronae integrae tuberculosae 
quidem apparent, sed tubercula brevia, parum numerosa (in molaribus anterioribus simpli- 
cia vel bina , in reliquis terna vel quaterna) , juga distincta haud formantia , cito evanes- 
cunt. Quare in animalibus juvenilibus dens 1, 2 et 3 faciem tritoriam subrotundam offe- 
runt. In speciminibus plus minusve adultis vero dentis 4 et 5 facies tritoria oblonga et 
biloba conspicitur (Blainv. Ostéogr. Manat. PI. VII.; Owen Odontogr. PI. 92, 93.). Na- 
rium apertura in cranio fere cordata, ossibus nasalibus numquam obtecta, parte superiore 
pone orbitam observatur. Conchae ethmoidales minus quam in Eliytina et Manatis evo- 
lutae sunt. 
1) Quum generis Halitherii osteologiam supra^). 147. 
sqq. exponerem, Eaupii opus eximium (Beitraege s. nä- 
hern Kenntniss urweltlicher SäugetJi. Darmstadt u. Leipz. 
1862. 4.) nondum ad manus erat. Qua de causa generis 
Halitherii osteologiae supplementa quaedam nunc addere 
liceat. — Palati pars inter molares obvia non Semper 
angusta, ut in Halicar e (Hälitherium Serresii Gervais 
Fdéont.Pl. 6.), sed etiam latior Manatorum similior, (Hä- 
litherium Schinzii, Каир, Beiträge p. 17. Tab. III. fig. 2.) 
fuit. — Scapula Halitherii Schinzii (Каир. p. 19. Tab. V. 
fig. 1.) halicorinae multo similior quam rhytineae conspici- 
tur, quamquam scapula Halitherii d'' Angers (Blainv. Os- 
téogr. Pl. X.) magis omnino rhytineae similis apparet, ut 
supra p. 152. notavi. Quae supra ib. de humeri, ulnae 
et radii brevitate dixi de Halitherio Christoli seu Serre- 
sii (Blainv. ib. de Montpellier) et de Halitherio Cuvieri 
Ow. {Blainv. ib. d''Angers), non de Halitherii Schinzii 
{Каир. l. l. p. 19. Tab. V. fig. 2—6.) ossium dictorum 
longitudine valet. Ossa dicta ejus potius longitudinis ra- 
tione manatinis sunt comparanda, ita ut Haiith. Schinzii 
etiam ossium extremitatum structura Manatis appropin- 
quaretur. 
