Symbolae Sirenologicae. 
347 
De characteribiis osteologicis generis specialibus cf. Sijmb. II. p. 138 et p. 156. Par- 
tium internarum respectu geuiis Halicore ventriculo e parte cardiaca processum conicum 
emittente, parte pylorica appendicibus coecis munita, vesicae felleae praesentia et renibus 
simplicibus cum Manatis^ coeco simplici vero cum Bhytina consentit, a modo dictis gene- 
ribus ambobus vero cerebro longiore et angustiore, hemisphaeriorum lobis auterioribus po- 
sterioribus magis convexis, et sublatioribus nervisque olfactoriis angustioribus , nec non 
canali intestinali 13 — 14es corpore longiore differt Halicores genus pro forma typica 
familiae Halïcoridonm considerari potest, quum ad Manatos minus quam Halitheria incli- 
net, quodque ob dentium structuram minus quam» in Halitheriis et Manatis T^erîectam, Bh/j- 
tinis sit paulo propius quam Manati et Halitheria. 
Generis speciebus liucusque adnumerantur Halicore cetacea Illig. et Halicore australis 
Ow. (Jukes Voy. IL p. 323.). 
3. Genus Rhytina Illig. 
(Stenerns Cuv.) 
Corpus corio calvo, et epidermide crassissima, rimosa, aspera obtectum fuit. Caput 
parvum in speciminibus mediae aetatis vel adultis (l — j'y) corporis longitudiuis aequans, 
minus quam in aliis Sireniis. Digiti exungues? Dentés in junioribus adeo nulli^). Ossis inci- 
sivi utriusque pars apicalis lateralis processu magno, dentis formam possidente, valde pro- 
minente, instructa. Maxillae superioris partis alveolaris attenuatae, limbus interior, inferior, 
cristae satis horizontalis forma introrsum directus, partem maxillarum palatinam angustis- 
simam ex parte, sed non immédiate, obtegit. Mandibulae margines alveolares angusti, in- 
trorsum curvati. Symphysis mandibulae apice obtusa. 
Manducatio ciborum a lamina cornea palatina maxima, et altera symphysin man- 
dibulae maximam, elongatam, obtegente, palatinae opposita, tantum efficiebatur. Qua de 
causa manducatio ciborum minus perfecta eorumque concoctio magis retardata quam in 
Sireniis dentatis verisimiliter fuit. Inde forsan explicandus canalis intestinalis 20|es cor- 
poris longitudinem praebens, multo longior igitur quam in Manatis et Halicore. E tali in- 
testinorum massa quoque concluderes, abdomen Eliytinae amplius quam in dictis Sirenioriim 
generibus fuisse, cui quidem opinioni etiam vertebrarum lumbalium numerus major fave- 
ret. Stelleri animadversiones indicarent , Rhytinae ventriculum appendices coecas haud ha- 
buisse, glandulam ejus vero aneurismatis formam ostendisse. Coecum teste eodem simplex 
fuit. Renés in renculos divisos et uterum subsphaericum cornubus brevibus instructum ob- 
servavit. Cystem felleam non reperit. Rhytinae cerebrum, ut supra notavimus, quantum e 
1) Anatomicae literaturae generis Halicore supra enu- 
meratae addenda erunt Cuvier, Leçons d. VAnat. compa- 
rée et Mecliel, Vergleichende Anatomie, sicuti Carus, Er- 
läuterungtafeln H. VIL Tab. ѴШ. fig. I. (Intestinorum 
Situs). 
2) Memoratu dignum esse videtur, Bhytinam, cuju- 
cranium manatino, molaribus validis munito, simile appa- 
ret, dentibus caruisse. Dentium defectus forsan inde de- 
rivandus , quod fucis majoribus, sixbstantiam foliosam 
molliorem praebentibus, nutriebatur. 
