362 
J. F. Brandt, 
rum, latissimarum, sterni atque radii superioris partis figura'). (Cf. Sijmb. Siren. II, p. 
157, et ib. Fase. II, Lib. II, p. 120 sqq.) 
Quamquam Haiitheria notis variis osteologicis haud paucis Manatis et Rhytime appro- 
pinquantur, cum Halicoris tarnen cranii partis rostralis figura et directione declivi, narium 
apertura sursum directa, a rostro remotiore, mandibulaealtioris, brevioris symphysi, denti- 
bus incisivis binis, laniariis similibus, prominentibus, molarium numéro quam in Manatis 
minore, columnae vertebralis, nominatim partis caudalis ejus et costarum ratione magis 
quam cum aliis Sireniorum generibus consentiunt. 
Halicore ad Rhytinam in Universum propius accedit: cranii parte rostrali elongata, 
ossis frontis parte frontali cum orbitali angustioribus, processus nasalis ossis intermaxillaris 
ad frontem continuati longitudine, et ед parte figura, ossis zygomatici, nominatim processus 
temporalis et orbitalis ejus, et orbitae annulo haud clausae ratione, mandibulae parte poste- 
riore fortissime angulata, vertebrarum corporibus et praesertim caudalium processibus 
transversis, scapula et extremitatibus. De affinitatibus magis specialibus cf. Symb. Siren. II, 
p. 159. 
Haiitheria non solum ad Halicoras propius quam ad Manatos accedunt, sed etiam cum 
Rhytina affinitates osteologicas varias majoris momenti manifestant. Huc spectant: Cranii 
figura generalis haud ita dissimilis, nominatim partis cerebralis, imo ex parte rostralis ejus, 
porro OS ethmoideum cum conchis, sicuti aliorum ossium cranii ratio, deinde vertebrarum, 
corporum et processuum, caudalium praecipue, qualitas, scapulae et extremitatum denique 
èonfiguratio. De pluribus aliis affinitatibus cf. Symb. II, p. 162. In Universum quidem 
diceres: affinitates Halitheriorum cum Rhytinis, earum plures saltem, esse tales, quibus 
utrumque genus Manatis appropinquatur, ab Halicoris vero differt. 
Videmus igitur, Rhytinam plus minusve numerosis characteribus osteologicis reliquis 
Sireniorum generibus esse ita affinem, ut differentiae ejus osteologicae supra {Fase. II, Lib. II, 
cap. II, p. 131, et ib. Lib. III,p. 154) expositae Rhytinas a reliquis 6'ггешопш generibus 
removere haud valeant. Nihilominus tamen admitteres: Rhytinam, ob dentium defectum, 
partiumque alveolarium maxillarium et mandibularium figuras peculiares inde derivandas, 
formam minus perfectam et anomalam Sireniorum , ухоттдХіш Halicoridorum , sistere, cui 
ultimus locus merito assignari potest. 
Ventriculo appendicibus binis coecis, in parte ventriculi pylorica obviis, munito, cana- 
lis intestinalis longitudine minore (corporis longitudine 12 — 14es tantum longiore), vesicu- 
lae felleae praesentia et renibus simplicibus Manatus et Halicore conveniunt et a Rhytina 
ventriculo appendicibus coecis, ut e Stelleri observation ibus concluderes, destituto, canali in- 
testinal! multo (20'/2es, igitur plus /3 circiter) longiore, vesiculae felleae defectu renibusque 
1) Qua de causa minime assentirem Norclmanno p. 8 | viele Eigenthümlichkeiten aufzuweisen; die Knochen des 
dicenti: « Der Knochenbau der Rhytina wird wohl am \ Manatus bieten zwar auch mehrere Anhaltungspunkte, 
meisten dem des Dugong sich nähern, hat aber auch | treten aber doch schon mehr zurück». 
