Symbolae Sirenologicae. 
369 
Anteqnam vero ad ipsam quaestionem transimus, primum qiiidem de Sireniorum typi 
qualitate et relationibus monenda quaedam erunt. Quod ad qualitatem ejus, ad characteres 
essentiales supra expositos relegare possumus existentiam ejus peculiarem demonstrantes. 
Relationum ejus respectu tamen affiiiitatem ejus summam cum PacJiydermatibus et differen- 
tiam essentialem a Cetacds et Zeuglodontibus concedere debemus. Qua de causa haud de- 
sunt naturae scrutatores, qui Sirenia pro Pachydermatïbus minus perfectis, vitae mere aqua- 
ticae accomodatis, habueriut. Quum autem formae inter Sirenia et PacJiydermata re vera 
intermediae , a pluribus oranino erronée statutae , hucusque desint , Sireniorum typum, 
quamquam affinitates numerosas cum Pacliydermatïbus offerat, hue usque saltem pro pecu- 
liari, jam periodo miocaena una cum Pachydermatïbus existente, habere possumus. Desunt 
saltem documenta Sireniorum typi transmutationem inde a periodo miocaena ad tempora 
nostra sensim sensimque peractam et transitum eorum in formas magis perfectas, sed affines 
{Pacitydermata nominatim) demonstrantia. Quum autem singula animalia et plantae e celhila 
unica prodeuntia, ut evolutionis eorum historia docet, primum quidem formas imperfectas 
et typo speeiei dissimiles offerant, omnium corporum organicorum origo e formis inferioribus 
sensim sensimque perfectius redditis derivari omnino posse videtur. Sireniis et Pachydermatï- 
bus igitur pariter talis evolutionis ratio non erit deneganda. Haiidquaquam tamen pro certo 
acciperem: Pachydermata e Sireniorum transformatione necessario originem duxisse, quum 
etiam de formis inferioribus originalibus, diversis, potentiam aut ÄVew/a, nui Pacitydermata 
tantum sensim sensimque procreandi possidentibus, cogitari possit, cui quidem ideae faveret, 
quod inde a temporibus miocaenis ad nostra usque tempora Sirenia et Pachydermata^ nec 
non Cefacca, typos constanter diverses exhibeant. Adde quod non generum Sireniorum singula 
ad Pachydermatum gênera singula, sed varia eorum bis illisve notis ad Pachydermatum 
varia gênera accedunt, quodque Sireniorum gênera statu viventi observata (Manatus, 
Halicore et Bhytina), varium perfectionis statum ostendunt et, quum extremitatum rudi- 
mentis careant, Halitheriis miocaenis minus sunt evoluta, minus igitur his hac ratione ad 
Pachydermata tendunt. Objici modo dictis omnino possit, transmutationes illas longe ante 
periodum miocaenam accidere potuisse. Objectionem talem vero, nondum probatam, naturae, 
formarum numerosissimarum germina procreanti, parum ada])tatam esse putarem. Si trans- 
mutationes taies olim fuerint, ut e Sireniis Pachydermata sint exorta, quod quidem hucusque 
minime demonstratum est, specierum et generum distinctio hodiernis temporibus vix effice- 
retur. Sunt autem e contrario species, ut omnibus notum, numerosissimae, quae notis con- 
stantissimis differunt, quamquam speciebus in Universum variationem, sed finibus certis in- 
clusam, haud denegare possumus. Sunt omnino etiam specierum admodum variabilium, maie 
propositarum , permultae, quae transformationis formarum organicarum nimis extensae ideam ex 
parte genuisse videntur. Quod ad exempla attinet, quae Illustr. Darwinus ad specierum varia- 
tionem indefinitam probandam ex animalium domesticorum transmutationibus, re vera memo- 
ratu dignissimis, frequentissime ab ipso sedulo observatis desumsit, equidem iis ipsis valorem 
minorem eam ob causam adscriberem, quum hominis influxu, non natura libère agente, sint 
