370 
J. F. Brandt, 
effecta. Nihiloraiiius tarnen haud negarem: theoriam Lamarckii, a Goethio ante eum jam 
prolatam (cf. Haeckel 1. 1. II, p. 148 sqq.) a Darwim aptius et plenius excultam, praesertim 
a Zoologis et Botanicis, systematicam scientiae partem tractantibus, in dijudicando specie- 
rum generum etc. valore, valdopere esse respiciendam. Quod quidem eo magis necessarium 
esse videtur, quum dicta theoria, ut putarera, vario modo omnino moderanda, in Universum 
variationes naturae diversissimas ad unitatem generalem reducere valeat. 
Quaeritur nunc, num singula Sireniorum genera hucusque coguita ad unum omnia sint 
originalia aut e transmutationibus formae genericae originalis unius aut nonullarum, secun- 
dum formarum organicarum transmutationis theoriam sensim seiisimque factisderivaripossint? 
Quaestio omnino difficillima est, quum ad eam solvendam argumenta directa hucusque desi- 
derentur, ita ut via indirecta tantum quodammodo sustineri valeat. 
Si reputemus: HalUheria, quorum reliquiae in stratis miocaenis et pliocaenis sunt re- 
pertae, diu esse deleta, exinde, rem accuratius haud considérantes, primo intuitu fortassecon- 
cluderemus, genus dictum, ob antiquitatem, secundum transformationis ideam reliquorum ge- 
nerum origines dédisse. Huic assertioni tamen rationes plures contradicerent. Haiitheria 
enim, praeter pelvim evolutum (acetabulis munitum) femorum rudimenta possidebant, quare 
magis quam genera statu vivente observata ad animalia perfectiora tendebant, quum e con- 
trario in generibus Halicore, Manatus et Eliytina secundum dictam theoriam, perfectionem 
corporis sensim sensimque magis evolutam exigentem, structuram perfectiorem quam in Ha- 
litheriis exspectares. In Halicore porro dentes molares, propter radices simplices et Co- 
ronas minus tuberculosas, minus perfecti sunt quam in HalitJieriis. 
Bhjtinis adeo ob dentiuni defectum et capitis cerebrique parvitatem locus ultimus inter 
Sirenia adjudicandus erit, ita ut evolutionis progredientis ideae, in Sireniis detegendae, minus 
adhuc faveant quam Halicorae et Manati, imo adeo pro aUorum generum forma primitiva, 
ante centum annos adhuc vivente, haberi possint, si transitus Bhytinarum in perfectiora Si- 
reniorum genera demonstrari posset. 
Manati, etiamsi pedum rudimentis et pelvi acetabulo munito careant, notis variis mor- 
phologicis, supra {p. 364) fusius expositis, magis ad Pacliydermata quam Haiitheria accedunt, 
imo adeo, quod aquas dulces marinis et Graminea Fucis praeferunt, in Universum animali- 
bus terrestribus propiores, quare etiam hac ratione perfectiores, apparent. Adde quod Ha- 
litheria sceleti, nominatim cranii, ratione cum aliis Sireniorum generibus similibus aftini- 
tatis vinculis supra demonstratis cohaerent, quibus inter se reiiqua Sireniorum genera con- 
nectuntur, ita ut e. c. genus Halitherium plures notas craniologicas aut in Manatis, aut in 
Rhytinis, aut in horum generum ambobus observandas offerat, quamquam Haiitheria in Uni- 
versum cum Halicoris magis conveniunt. 
Quodattinet ad generum Sireniorum singulorum evolutionis progressum, aut regressum, 
aut constantiam, in Universum e modo dictis colligi posse videtur: inter Sirenia esse qui- 
dem genera progressum quendam ad formas magis perfectas indicantia, sicuti Haiitheria et 
Manati^ eum ipsum progressum vero notis aliis in HaUtheriis, aliis autem in Manatis ma- 
