в. Do EN, 
72 
victus esset, inpedimentis cum praesidio re- 
lictis valida manu comitante procedit. Noctu 
iter fecerat, et prima luce hostis in conspectu 
erat: tumultus magis quam proelium fuit. 
Deturbati ex collibus, quos occupaverant, 
barbari profugerunt, proximique vici ab in- 
colis deserti capiuntur. Interiora regionis 
eius band sane adiri sine magna vexatione 
exercitus poterant. luga montium praealtae 
silvae rupe'feque inviae saepiunt: ea, quae 
plana sunt, novo munimenti genere inpedie- 
rant barbari. Arbores densae sunt de indu- 
stria consitae, quarum teneros adhuc ramos 
manu flectunt, quos intortos rursus inserunt 
terrae: inde velut ex alia radice laetiores vi- 
rent trunci. Hos. qua natura fort, adolescere 
non sinunt: quippe alium alii quasi nexu con- 
serunt, qui ubi multa fronde vestiti sunt, 
operiunt terram. Itaque occulti ramorum 
velut laquei perpetuo saepe iter cludunt. 
Una ratio erat caedendo aperire saltum, sed 
hoc quoque magni operis. Crebri namque 
nodi duraverant stipites, et in se inplicati 
arborum rami suspensis circulis similes lento 
vimine frustrabantur ictus. Incolae autem 
ritu ferarum virgulta subire soliti tum quo- 
que intraverant saltum occultisque telis bes- 
tem lacessebant. Ille venantiura modo lati- 
bula scrutatusplerosque confodit: ad ultimum 
circumire saltum milites iubet, ut, si qua 
pateret, inrumperent. Sed ignotis locis ple- 
rique oberrabant, exceptique sunt quidam, 
inter quos equus regis — Bucepbalam voca- 
bant — quem Alexander non eodem quo ce- 
teras pecudes animoaestiniabat... Majore ergo, 
quam decebat, ira simul ac dolore stimulatus 
equum vestigari iubet et per interpretem 
pronuntiari, ni reddidissent, neminem esse 
victurum. Нас denuntiatione terri ti cum ce- 
teris donis equum adducunt. Sed ne sic qui- 
dem mitigatus caedi silvas iubet adgestaque 
bumo e montibus planitiem ramis inpeditam 
exaggerari. Jam in aliquantum altitudinis 
opus creverat, cum barbari, desperati regio- 
nem, quam occupaverant, posse retineri, gen- 
tem suam dedidere. Rex, obsidibus acceptis 
Phradati parère eos jussit. 
S. III (18). lam ad urbem Hyrcaniae, 
in qua regia Darei fuit, ventum erat. 
Auf der beigegebenen Karte liegt Zadra- 
harta da, wo jetzt Sari\ Таре, wo Asterabad 
liegt. 
K. Alexander-Bai. 
AI- od. el-Hum 21. Auf der Karte von de 
risle: Al-Hem; s. 'Ain el-Hum, 
'Aliawak, Alibok (D.) 9. 
Alterthümer (Ruinen u. a.) 49. 53. 54. 
lieber die in Nordpersien, s. Häntzsche, 
Zeitscbr . d. D. m. Gesellsch. Bd. XVI, S. 5 52 . 
Alu-kendeb 9. 
Alwend-Div, der Herr der Burg Aiilad, 
welcbes auch der Name eines Dives ist, 
20; s. Div. 
'Aly b. Ahmed el-Dschurdschany 18. 
'Aly b. el-Haithem 12. Nach Frähn, Ibn- 
Abi-Jakub eT-Nedim, S. 20, Anm. 51), 
durchaus: el-Chaisem. 
'Aly b. Wahsudan 42 ; in Ray, s. Tornberg, 
Vni, 72. a. 304 = 916,7. 
'Aly-Chan-Beg 29. 
'Aly-Tepeh (D.) 50. 
Amminapes, Aminapes 64. 
K. Amu-Darja (Lji ) — frühere Mündung. 
JAmul (JJ) 5. 7. 10. 11. 12. 14. 15. 20. 
21. 22. 23. 47. 48. 56. 57. 58. 62. 
Bei Doppelmayr-Homann: aAmola seu 
Amol». Bekanntlich wird der Name von 
