Beiträge zue Keitik und Rebtitütion der Basilikek. 
25 
ub^£TTQc;ottat xtva èizl то jjLSTot, трсетіаѵ 
§oûvai Qol аитоѵ e^ç ^eatv, oùx i-iéyo]^a.v 
Tipoaxatpoç yctp uwç oùx iaxb. 
tStüTOu ub'ieTTQ^ifj , [X£V£t ex«v то а|сб)[ха. 
Stà уар TX\ç ^eaeôç où [jietoÙTat, àXXà aù'^st 
[i-àXXov то а^!,б);ха. (Epan. aucta XLIV, 
18. 19.) 
Basil. XXXIII, 1, 37. 38 (33. 34). '0 |лт] 
s^öv u'.ov исо'^етеГ еууоѵоѵ. 
'Eàv auTs^oûtJtov Tcotïjaw yJ TCapaa/o) efç 
"ieo-w Tov 'іетоѵ ji-ou uiôv, où Sùva[JLac 7i:âX'.v 
aÙTOV иЕо^етеГа^ас. 
'H axupoç uco'ieaia Зиѵата^ Stà ßaacXeüc: 
ßeßatoüa^at. (Epan. aucta XLIV, 20 — 22.) 
Basil. XXXIII, 1, 39 (35). 'Eàv eiç mo^saïav 
Xaßo aÙTsIoùatov, et italbiq auToù '^i^ovxai 
JJ.OU è'YYOvor et âà ÙTCô|oùatov ulo.'isTYjawjxat, 
ol -rcafâeç aÙTOù [levouaiv UTreloùatot той (pu- 
<7£)со{5 тсатстсок. 
oùatov xXTjpovojJLOv. (Epan. aucta XLIV, 
23. 25.) 
Basil. XXXIII, 1, 44 (40). Tà ßipt] той 
DÎo'ieTï]'â^vTOç Tcpôç Tov жо^еттгісга^хеѵоѵ р.гт- 
ep^s'^at, xal аѵауху]ѵ s/ôt toÙ трефгсѵ aù- 
tÔv xal àvotyetv >ta!, тіаѵта ттграттесѵ, оаа 
xal о фиаіхо? тпаттгір Ітсі Tofç oixetoiç тга^- 
аіѵ." (Epan. aucta XLIV, 24.) 
Basil. XXXIII, 2, 1. 'Eàv азсоѵтб; aou т) 
à'yvooùvTOÇ aou tov oizsTTjv^) тг\с, ^ератсаі- 
VY)ç aou TQYOUv ty)ç еѵатсо-урафои е^е^гтб Ttç, 
oùx àXXoç (хѵаХтг]феі? аитоѵ, ei та тро- 
ф£Га Y)7ouv та StSa/ïj? SaTcavYj'jtaTa St- 
Soç tô хаХт^ TCtaTst XaßovTt aÙTÔv. (Epan. 
aucta XLVII, 10.) 
Basil. XXXIII, 2, 3. MïiSslç тіѵ Іяте^еѵта 
1) Wohl гохЕтсѵ. 
Mémoires de TAcad. Imp. des scieuoee, Vll-me Série. 
lege, ut eum post triennium tibi in adop- 
tionem darera, non teneor: temporalis enim 
filius non datur. 
Senator vel senatoris filius si a privato 
adoptatus sit , retinet dignitatem. Per 
adoptionem enim non minuitur, sed potius 
augetur dignitas. 
[D. I, 7, 37. 38.] Qui filium non habet, ne- 
potem adoptât. 
Si emancipaverim vel in adoptionem de- 
derim filium meum adoptivum, non possum 
iterum eum adoptare. 
Adoptio non jure facta potest a principe 
confîrmari. 
[D. I, 7, 40.] Si patremfamilias arrogaverim, 
iiberi ejus efficiuntur nepotes mei. Sin 
filiumfarailias adoptaverim, liberi ejus re- 
tinentur in potestate naturalis avi. 
Spado arrogando suum heredem sibi 
adsciscit. 
[D. I, 7, 45.] Onera filii adoptati ad patrera 
adoptivum transferuntur , et compellitur 
alere eum et educare et omnia facere, quae 
naturalis pater liberis suis [facturus erat]. 
[Cod. VIII, 51, 1.] Si invito vel ignorante 
te partum ancillae tuae vel adscriptitiae 
quis exposuerit, non aliter eum recipies, 
quam si alimenta vel studiorum sumtus 
restitueris ei qui eum bona fide suscepit. 
[Cod. VIII, 51, 3.] Nemo expositum in suum 
4 
