396 Vita Martini Borupii. 
^ve, dum primo Maji Die primos ex vere flores & foha 
oda^Veiniscivit^tibus inferreiit, dare folitiis fuit. Ulam, ne vel ig^ 
•ia. noretur auÄoris nomeii, vel ipfa veniret fortafle in obli- 
vionem, obiter inferam , qvx cum Philofbphise alumnis 
plurimam prceftirerit, ad cogitanda perqvirendaqve multa, 
occafionem, latere eam nolo^ cum honcfto hoc qvidem 
ac grato multis, ut opinor, loco, cum aliqva poffit dig- 
niute confervari : 
In Vernaiis temporis ortu l^tabundo 
Dum receflum frigoris nuntiat hirundo , 
Terrae, Maris, nemoris decus adeft de foris, renovato 
mundo* 
Vigor redit corporis, cedit dolor pectoris, tempere ju- 
cundo^ 
Terra vernat floribus, & nemus virore, 
Aves muicent cantibus & vocis dulcore. 
Aqva tempeöatibus caret, aer imbribus, dulci plexus 
rore, 
Sol, confumptis nubibns, radiis patentibus lucet cum 
decore, 
O qvam mira gloria, qvantum decus Dei, 
Qyanta refplendentia fuas faciei. 
A qvo ducunt omnia, fumma, imma, media formam 
Speciei, 
Magis hcec diftantia, qvam fit difFerentia noäis & dk'u 
Et 
